Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Το φώς νικά…

Ο υπέροχος βυθός της Βαρβαρούσσας, ήσυχος, πριν από τα θαλάσσια σπορ και την τουριστική ανάπτυξη. (copyright Γιώργος Νούνεσης)


Το κοινωνικό γεγονός που έχει προκληθεί στο νησί με το ζητήμα της εκμίσθωσης της παραλίας της Βαρβαρούσσας αναδεικνύει το πολιτικό κάθε δράσης.
Η απόφαση που πήρε το δημοτικό συμβούλιο στην συνεδρίαση της Δευτέρας, δεν ήταν θετική όμως θα έλεγα ότι στην συνεδρίαση αυτή υπήρχε μια μικρή πολύ πικρή όμως νίκη. Η νίκη αυτή ήταν το ξεκαθάρισμα της εικόνας για το ποιοί υποστήριξαν την ιδιωτικοποίηση της παραλίας, είδαμε άτομα που συμμετείχαν σε προπαγανδιστικές δράσεις της Χρυσής Αυγής να υποστηρίζουν την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, άτομα που θεωρούν “ξένους” ανθρώπους που ζουν στον ίδιο βράχο θεωρώντας ότι αυτοί δεν έχουν όχι απλά δικαιώματα, αλλά ούτε καν δικαιούνται να τα εκφράζουν και να τα διεκδικούν, άτομα που θεωρούν προσβολή το να πεις κάποιον αριστερό, άτομα που εκφράζουν μια βαθιά φασίζουσα ιδεολογία.
Μέσα σε αυτό το φασίζον παραλήρημα είναι πολύ δύσκολο να αντιπαρατεθείς και να υπερασπιστείς την προστασία του περιβάλλοντος -το σεβασμό δηλαδή και σε άλλες υπάρξεις- και του ελεύθερου δημόσιου χώρου και είναι δύσκολο γιατί θα “αναγκαστείς” να συνδιαλαγείς σε μια ατζέντα εκ των προτέρων πέραν των αξιών σου.
Είναι μια μάχη να συνεχίσεις να μιλάς για το δικαίωμα στον ελεύθερο δημόσιο χώρο, για τον σεβασμό της φύσης, για τον σεβασμό και την υπεράσπιση της διαφορετικότητας των αναγκών διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Δεν θεωρώ ότι μπορείς να επιχειρηματολογήσεις και να μεταπείσεις για αυτά κάποιον που επιθυμεί να εξυπηρετήσει ιδιωτικά συμφέροντα, κάποιον που θέλει να κερδοφορήσει καταστρέφοντας, όμως αυτό δεν μπορεί να σε κάνει να σωπάσεις.
Έτσι κάποιοι ενοχλούνται από τις έντονες διαμαρτυρίες του κόσμου που διαφωνεί με την εκμίσθωση της Βαρβαρούσσας, και αναρωτιούνται κιόλας αν αυτοί οι άνθρωποι αγωνίζονται το ίδιο για άλλα “πιο σοβαρά” ζητήματα νιώθω λοιπόν την ανάγκη να απαντήσω σε αυτά όχι γιατί με ενδιαφέρει να μεταπείσω κάποιον αλλά γιατί….
-ο ελεύθερος δημόσιος χώρος είναι εξίσου σημαντικός με την δωρεάν δημόσια υγεία, διότι και τα δυο εκφράζουν επίσης πώς αντιλαμβανόμαστε το κοινωνικό και ατομικό συμφέρον
-γιατί ξέρω ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι αυτοί που έχουν βρεθεί στο δρόμο και σε συλλογικότητες για την διεκδίκηση κοινωνικών αγαθών και εργασιακών δικαιωμάτων, για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους απεργούς του Νεωρίου, για να διεκδικήσουν την επαναλειτουργία της παιδικής βιβλιοθήκης με δημόσιο και ελεύθερο χαρακτήρα, για να υπερασπιστούν την λειτουργία της Φιλαρμονικής, για να αντιδράσουν για τα χαράτσια και τις διακοπές ρεύματος…. και πολλά άλλα… είναι αυτοί που συμμετέχουν σε συλλογικές διεκδικήσεις και αναγνωρίζουν τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα αγαθών και αγωνίζονται συλλογικά απέναντι στην ατομικότητα
-γιατί όταν έχεις απέναντι σου μια εξουσία αναγκάζεσαι να διεκδικείς όπως μπορείς…
Η Βαρβαρούσσα έχει νικήσει γιατί έχει συγκεντρώσει κόσμο σε μια συλλογική και αγωνιστική διαδικασία, γιατί έχει ενθαρρύνει την επικοινωνία των ανθρώπων στο μάζεμα των υπογραφών, γιατί φύσηξε θαλασσινό αεράκι……
…..όμως για να μην καταλήξει “μάρτυρας” του καπιταλισμού συνεχίζουμε για την διαφύλαξή της……

ΠΗΓΗ http://anavastao.espivblogs.net/2015/05/23/%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%8E%CF%82-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.