Η ετήσια πολιτιστική έκδοση
<<ΕΠΙΛΟΓΟΣ>> συμπληρώνοντας 20 χρόνια διαρκούς και καθοριστικής
παρουσίας στα πολιτιστικά πράγματα της χώρας, κυκλοφόρησε και αυτή τη χρονιά με
έναν επετειακό τόμο μια με ακέραια την ποιότητα των θεμάτων της, κόντρα στις
δυσκολίες της οικονομικής κρίσης.
Καταγράφει τα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας όλο το χρόνο σε όλους τους
τομείς του πολιτισμού: θέατρο, χορός, κινηματογράφος,μουσική, εικαστικά, κόμικ,
δημοσιογραφία, γράμματα-τέχνες, φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, πολιτιστική
πολιτική, κ.α. Όπως κάθε χρόνο ο <<ΕΠΙΛΟΓΟΣ>>, περιλαμβάνει μεγάλα
αφιερώματα με κυριότερα αυτά των: Βασίλη Βασιλικού συγγραφέα, Σπύρου
Ευαγγελάτου σκηνοθέτη-ακαδημαϊκού και Κώστα Γεωργουσόπουλου συγγραφέα-κριτικού
(με βιογραφικά και εργογραφίες τους).
Στη σύνταξη και του φετινού-επετειακού τόμου, συμμετέχει ο πυρήνας των
μόνιμων συντελεστών του, καθώς και έκτακτοι συνεργάτες, κορυφαίες
προσωπικότητες του πνευματικού χώρου του τόπου μας.
Το δίτομο λεύκωμα << ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΜΥΚΟΝΟΥ (1885- 1985), αποτελεί
φωτογραφική αναπαράσταση της ιστορίας του πολιτισμού και της αρχιτεκτονικής
ενός αιγαιοπελαγίτικου νησιού που υμνήθηκε όσο λίγα. Σπάνιες φωτογραφίες ενός πλουσιότατου
αρχείου, με σχόλια και επεξηγήσεις από έναν γνώστη του γενέθλιου τόπου του, τον
συγγραφέα Παναγιώτη Κουσαθανά. Πέραν της αισθητικής απόλαυσης, το λεύκωμα
αποτελεί καταγραφή της πορείας της Μυκόνου και μαρτυρία των ριζικών αλλαγών της
τα τελευταία χρόνια. Τι προσείλκυσε άραγε τόσους πνευματικούς ανθρώπους σε αυτό
το άνυδρο νησί των ανέμων; Τι απομένει σήμερα από την αληθινή Μύκονο; Τι πρέπει
να γίνει για τη διάσωση του υπόλοιπου της ομορφιάς και του χαρακτήρα του τόπου
και των ανθρώπων του;Νοσταλγικό και
οδυνηρό ταξίδι στην κρυμμένη, κάτω από την εκτυφλωτική επιφάνεια, ψυχή ενός
ελληνικού νησιού.
Ο Παναγιώτης Κουσαθανάς γεννήθηκε στην Μύκονο (1945 ) όπου και διαμένει.
Σπούδασε αγγλική και ελληνική φιλολογία στο πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε
επί μια εικοσαετία ως καθηγητής μέσης εκπαίδευσης. Έχει εκδόσει 14 βιβλία με
ποιήματα, διηγήματα, και κείμενα για τον πολιτισμό και την ιστορία του
γενέθλιου τόπου του.
Το λεύκωμα κυκλοφορεί από τις <<ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΗΤΗΣ
>>.
ο Βασίλης Καζούλης με την κιθάρα του “unplugged” στο 19ο Φεστιβάλ Κιθάρας Ερμούπολης
«Την κιθάρα μου κάνω κατάρτι, στο γαλάζιο ταξιδεύω…»
... Στο δροσερό κήπο της Ερμούπολης, με την πανσέληνο του Ιουλίου, ο Βασίλης Καζούλης με την κιθάρα του μας ταξιδεύει στο απέραντο γαλάζιο της μουσικής. «Φανή», «Αν ήσουν Άγγελος», «Βορεινό Λιμάνι», «Πυγμάχος», «Αεροπλάνα», «Κάτι να Γυαλίζει» … Ένα πρόγραμμα με αγαπημένα τραγούδια του Βασίλη αλλά και αναφορές στη ροκ σκηνή και την ελληνική παράδοση.
Mε επιστολή της στο Υπουργείο Παιδείας
η Δ/ντρια Α/θμιας Εκπ/σης Κυκλάδων κ.Ε.Βλαστάρη τάσσεται υπέρ της διατήρησης
του επιδόματος παραμεθορίου για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στις Κυκλάδες.Στην
επιστολή της(13/6)αναφέρει:
"Σε συνέχεια
του με αριθμ. ΔΙΔΑΔ/Φ.48/51/οικ.13129/7-6-2012 εγγράφου του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ,
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ, που αναφέρεται στον καθορισμό περιοχών
για τη χορήγηση επιδόματος απομακρυσμένων και παραμεθόριων περιοχών έχουμε να
σας αναφέρουμε τα εξής:
Στις
σχολικές μονάδες στονομό Κυκλάδων
υπηρετούν κυρίως νέοιεκπαιδευτικοί από
όλα ταμέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας οι οποίοι ζουνμακριά από τις οικογένειές τους. Το κόστος διαβίωσης είναι υψηλότερο
κατά 32%στα νησιά των Κυκλάδων από
εκείνο της ηπειρωτικής Ελλάδας.Η μείωση
των δρομολογίων και η ταυτόχρονη αύξηση των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων έχει κάνει
αδύνατη τη μετακίνηση των εκπαιδευτικών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ασύμφορη
έως και απαγορευτική οικονομικάτην
επιβίωσή τους, όταν οι μισθοί τους βρίσκονται σε τόσο χαμηλάεπίπεδα, με αποτέλεσμα να αρνούνται την
τοποθέτησή τους ως εκπαιδευτικοί στο Νομό Κυκλάδων.
Θεωρούμε
ότι η διατήρηση του επιδόματος της παραμεθορίου - απομακρυσμένηςπεριοχήςείναι βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων στο νομό
Κυκλάδων και παρακαλούμε για δικές σας ενέργειες".
Τα “απόνερα” της μνημονιακής πολιτικής
δέχθηκε προχθές και το Εργατικό Κέντρο Κυκλάδων που εδρεύει στη Σύρο, όταν
απροειδοποίητα η ΔΕΗ προέβη σε διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος λόγω ανεξόφλητων
οφειλών εξαμήνου.
Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται το Εργατικό
Κέντρο, όπως και τα υπόλοιπα Εργατικά Κέντρα ανά την Ελλάδα, παραχωρούνταν από
τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας, ο οποίος ως γνωστόν καταργήθηκε τον Φεβρουάριο
του 2012, κατ΄ εφαρμογή του Μνημονίου 2.
Ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας πέραν της
παραχώρησης των κτιρίων, κάλυπτε πλήρως τα λειτουργικά έξοδα όλων των Εργατικών
Κέντρων, όπως και αυτό των Κυκλάδων. Μεταξύ των λειτουργικών αυτών εξόδων ήταν
φυσικά η μισθοδοσία μίας καθαρίστριας και μίας γραμματέα οι οποίες και
παραμένουν απλήρωτες, όπως και ο λογαριασμός της ΔΕΗ, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα
αυξημένος, όχι λόγω της χρήσης από τους εργαζομένους αλλά λόγω των ειδικών
μηχανημάτων, που έχουν εγκατασταθεί μετά την αναπαλαίωση του, για τη συντήρηση
των τοιχογραφιών.
Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο να παραμένουν
επί μήνες απλήρωτοι οι εργαζόμενοι στο Εργατικό Κέντρο, όπως είναι αδιανόητο να
καλείται το Εργατικό Κέντρο να πληρώσει τους υπέρογκους αυτούς λογαριασμούς και
να “τιμωρείται” με διακοπή ηλεκτροδότησης, τη στιγμή που η Εργατική Εστία από
τον Νοέμβριο δεν έχει καταβάλει ούτε ένα ευρώ αλλά ούτε και η αρμόδια για το
μεταβατικό στάδιο λειτουργίας -μέχρι την μεταφορά της αρμοδιότητας στον ΟΑΕΔ- προσωρινή
Διοικούσα Επιτροπή, την ώρα μάλιστα που οι εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών
συνεχίζουν να καταβάλλονται κανονικά.
Δεδομένου ότι, σύμφωνα με τοΦΕΚ 39/29-2-2012, οι πόροι, τα ταμειακά
διαθέσιμα και κάθε έσοδο του καταργούμενου φορέα μεταφέρονται σε ειδικό
λογαριασμό με την επωνυμία «Ειδικός Λογαριασμός Κοινωνικής Πολιτικής», ο οποίος
θα τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος, γεννάται το εύλογο ερώτημα πού και πώς
διοχετεύονται τα χρήματα αυτά, αν όχι στους ίδιους τους εργαζόμενους.
Αν και ... ίσως αρμοδιότεροι να δώσουν
απάντηση αυτή τη στιγμή θα ήταν οι νεοεκλεγέντες βουλευτές ΝΔ και ΠΑΣΟΚ του
νομού μας, υπεύθυνοι για τις συνέπειες των όσων ενθέρμως υπερψήφισαν, από
πλευράς μας, πέραν της επικοινωνίας μας με τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο του
Εργατικού Κέντρου αλλά και με τη ΔΕΗ, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης
Στρατούλης έχει ήδη παρέμβη στο Υπουργείο Εργασίας απαιτώντας να δοθεί λύση.
Δεσμευόμαστε να κάνουμε κάθε ενέργεια ώστε να λάβουμε πειστική απάντηση αλλά
και να υπάρξει λύση στο απαράδεκτο αυτό ζήτημα.
Ένα υπαίθριο μουσείο με σημαντικά δείγματα γλυπτικής και αρχιτεκτονικής, που δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από φημισμένα μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού και θεωρείται εφάμιλλο με το Α' Νεκροταφείο Αθηνών, αποτελεί το κοιμητήριο της Ερμούπολης, στη Σύρο.
Σήμερα ορισμένα από τα αριστουργήματά του αντιμετωπίζουν σοβαρά δομοστατικά προβλήματα και διαβρώσεις και χρήζουν άμεσης αποκατάστασης, προκειμένου να αποτραπεί ο κίνδυνος κατάρρευσής τους.
Στο Νεκροταφείο της Ερμούπολης, βρίσκονται σημαντικά ταφικά μνημεία, με ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική σύνθεση και πλούσιο γλυπτικό διάκοσμο. Τα έργα παρουσιάζουν την εξέλιξη του ταφικού μνημείου μετά τα τέλη του 18ου αιώνα, όπως αυτή διαμορφώθηκε στην Ευρώπη από κορυφαίους καλλιτέχνες και κυρίως από τον Ιταλό Αντόνιο Κανόβα, κορυφαίο γλύπτη του Κλασικισμού.
Ναΐσκοι, σαρκοφάγοι, ανάγλυφες στήλες, προτομές στημένες σε βάθρα ή σε ψηλούς κίονες και μαρμάρινα αγγεία, έργα επηρεασμένα από την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή τέχνη, είναι οι πιο συνηθισμένοι τύποι επιτύμβιων μνημείων στο 19ο αιώνα. Χαρακτηριστικά και μνημειώδη δείγματα από όλους αυτούς τους τύπους υπάρχουν στο Νεκροταφείο της Ερμούπολης.
Η Ερμούπολη πρωτοκατοικήθηκε το 1822, κυρίως από πρόσφυγες Χιώτες, Ψαριανούς, Έλληνες των Μικρασιατικών παράλιων και γενικά Έλληνες από την υπόλοιπη Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, που έβρισκαν εκεί ασφάλεια, την οποία παρείχε η γαλλική προστασία στο νησί, καθώς και η ουδετερότητα της Αγίας Έδρας, στην οποία υπαγόταν ο καθολικός πληθυσμός της Άνω Σύρου.
Η πρωτεύουσα γνώρισε μεγάλη οικονομική, πνευματική και κοινωνική άνθιση στα μέσα του 19ου αιώνα και ήταν το σημαντικότερο εμπορικό λιμάνι στο Αιγαίο και γενικότερα στον ελλαδικό χώρο.
Η οικονομική πρόοδος μαζί με την πνευματική ανάπτυξη των κατοίκων οδήγησαν σε μεγάλη άνθηση της αρχιτεκτονικής και γενικά των τεχνών. Τοιχογραφίες, οροφογραφίες, γλυπτός διάκοσμος συμπλήρωσαν την αρχιτεκτονική και λάμπρυναν ολόκληρη την Ερμούπολη καθιστώντας την τη σημαντικότερη νεοκλασική πόλη της Ελλάδας. Το πρώτο νεκροταφείο της Ερμούπολης, το οποίο δεν σώζεται σήμερα, δημιουργήθηκε το 1824 πίσω από την εκκλησία της Κοιμήσεως και το παλαιό δημοτικό νοσοκομείο (μετέπειτα ξενοδοχείο «Ευρώπη»).
Πολύ σύντομα βρέθηκε στο κέντρο της συνοικίας των Ψαριανών και γι’ αυτό το 1833 έγιναν ενέργειες για τη μεταφορά του έξω από την κατοικημένη περιοχή, οι οποίες ολοκληρώθηκαν ένα χρόνο μετά. Έτσι, το 1834 άρχισε να λειτουργεί το νέο νεκροταφείο στο νοτιοδυτικό άκρο της πόλης, ενώ το 1839 χτίστηκε ο ναός του Αγίου Γεωργίου.
Με την επέκταση της Ερμούπολης προς τα νοτιοδυτικά και το νεκροταφείο αυτό βρέθηκε εντός κατοικημένης περιοχής, της συνοικίας «Νεάπολη», επί της οδού Αγίου Γεωργίου, που οδηγεί στην Άνω Σύρο.
Το νεκροταφείο της Ερμούπολης παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Τα ταφικά μνημεία επιφανών προσωπικοτήτων της περιοχής είναι από τα καλύτερα έργα γλυπτικής και αρχιτεκτονικής που σώζονται στον ελληνικό χώρο. Μεγάλη είναι, επίσης, η ιστορική σημασία τους, γιατί τα επιτύμβια επιγράμματα διασώζουν μοναδικές πληροφορίες για τη ζωή και τη δράση των πρώτων οικιστών.
Δυστυχώς σε πολύ λίγα έργα οι καλλιτέχνες έχουν χαράξει το όνομά τους, οπωσδήποτε όμως τα περισσότερα είναι φιλοτεχνημένα από άξιους γλύπτες. Πολλά από αυτά όπως διαπιστώθηκε έχουν βγει από το εργαστήρι του Γεώργιου Βιτάλη, μόνο όμως ένα φέρει την υπογραφή του.
Το 1989 τα παλαιότερα τμήματα του Νεκροταφείου της Ερμούπολης χαρακτηρίσθηκαν από το υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία «διότι αποτελούν αξιόλογα γλυπτικά έργα και μοναδικά δείγματα ταφικής αρχιτεκτονικής του περασμένου αιώνα στον Ελλαδικό χώρο, καθώς και αναφορά στις ιστορικές, πολιτικές και οικοδομικές δομές της Ερμούπολης του 19ου αιώνα».
Τον Ιούνιο του 2001 πραγματοποιήθηκε αυτοψία από την Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Αττικής, κατά την οποία εντοπίσθηκαν τα σημαντικότερα δομικά προβλήματα των ταφικών μνημείων, προκειμένου να προταθούν οι απαραίτητες ενέργειες και επεμβάσεις για την αποκατάσταση, προστασία και ανάδειξή τους.
Όπως εξηγεί ο προϊστάμενος της Εφορείας, Ορέστης Βαβατσιούλας, ορισμένα από τα μνημεία εμφανίζουν δομοστατικά προβλήματα, σεισμική καταπόνηση, διαβρώσεις και οξειδώσεις μετάλλων και θραύσεις μελών, ενώ όσο προχωράει ο καιρός το πρόβλημα επιδεινώνεται.
Η Εφορεία προχώρησε στη σύνταξη μελέτης συντήρησης και αποκατάστασης των μνημείων, έργο που θα γίνει για πρώτη φορά στο Νεκροταφείο της Σύρου. Για να ολοκληρωθεί το έργο (σε τρία χρόνια υπολογίζεται η διάρκειά του) ο δήμος Σύρου- Ερμούπολης αναζητά χρηματοδότηση από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους.
Σημαντικά μνημεία
Ένα από τα παλαιότερα και μεγαλοπρεπέστερα μνημεία του Νεκροταφείου είναι αυτό του Νικόλαου Πρασσακάκη, το «ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΡΑΣΣΑΚΑΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠ΄ΑΥΤΟΥ ΕΓΕΡΘΕΝ ΕΝ ΕΤΕΙ ΣΩΤΗΡΙΩ 1872», όπως αναφέρεται στην επιγραφή του επιστυλίου της πρόσοψης. Πρόκειται για ένα από τα εννέα ταφικά μνημεία μορφής ναΐσκου. Το συγκεκριμένο και άλλα τέσσερα έχουν τη μορφή δίστυλου πρόστυλου ναΐσκου. Ο Νικόλαος Πρασσακάκης καταγόταν από τη Χίο, ήταν έμπορος στη Μασσαλία και έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1821. Συμμετείχε στην Εθνοσυνέλευση του Άργους και διετέλεσε Δήμαρχος Ερμούπολης. Το 1837, επί δημαρχίας του, κτίσθηκε το πρώτο νεκροστάσιο του Νεκροταφείου.
Η καθ’ ύψος διάρθρωση του μνημείου είναι τυπική για ιωνικό ναό: στην πρόσοψη υπάρχουν η είσοδος, κίονες επί βάθρων, επιστύλιο, διάζωμα, γείσο, αέτωμα, καταέτιο γείσο και σίμη. Όμοια, αλλά χωρίς κίονες, είναι η διάρθρωση της οπίσθιας όψης, στην οποία υπάρχει ένα παράθυρο. Στις πλάγιες όψεις φαίνεται ο τοίχος του σηκού, που οριοθετείται από δυο παραστάδες με επίκρανα, και ο θριγκός.
Η στέγη του κτηρίου αποτελείται από κεκλιμένες μαρμάρινες πλάκες στα εξωτερικά όρια των οποίων διαμορφώνονται η σίμη και τα γείσα. Το συνολικό ύψος του ναΐσκου είναι 4,01 μέτρα.
Ένα από τα εννιά ναϊδιόσχημα μνημεία του Νεκροταφείου Ερμούπολης είναι και το ταφικό μνημείο του Νικηφόρου Γεωργιάδη. Ο ναΐσκος στέκεται σε πόδιο, κάτω από το οποίο υπάρχει κρύπτη, που φράσσεται με ενεπίγραφη μαρμάρινη πλάκα. Το συνολικό ύψος του είναι 4,50 μέτρα. Στεγάζεται με οκταγωνικό τρούλο. Στην ανατολική πλευρά υπάρχει πρόπυλο με αετωματική απόληξη.
Μπροστά από την είσοδο του ταφικού μνημείου υπάρχει η προτομή του καταγόμενου από τη Χίο Νικηφόρου Γεωργιάδη, πάνω σε αρράβδωτο κίονα που επιστέφεται από ιωνικό κιονόκρανο με διαγώνιες έλικες και υποτραχήλιο. Στον κίονα είναι λαξευμένη η επιγραφή: «ΝΙΚΗΦ. Κ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 1842-1915».
Επίσης ναϊδιόσχημο είναι και το ταφικό μνημείο του Γ. Γιαννικόγλου. Ο ναΐσκος στέκεται σε πόδιο, κάτω από το οποίο υπάρχει υπόγεια κρύπτη. Επάνω στο πόδιο, σε τρίβαθμη κρηπίδα, υψώνεται ανοικτός σηκός ιωνικού ρυθμού, πρόστυλος, δίστυλος. Στο εσωτερικό του σηκού οι προτομές δύο μελών της οικογένειας στηρίζονται σε ιωνικού τύπου βάσεις, πάνω σε πεσσόσχημες στήλες. Ο Γ. Γιαννικόγλου ήταν έμπορος. Ο γιος του, Αλκιβιάδης Γιαννικόγλου αγόρασε το Μαυσωλείο το 1890. Πηγή: ΑΜΠΕ
Με το βραβείο καινοτομίας
τιμήθηκε από το περιοδικό “Γαστρονόμος” και την εφημερίδα Καθημερινή ο
Πρεβεζάνος Γεωπόνος Φίλιππος Θεοχάρης. Ο κ. Θεοχάρης παρέλαβε το
βραβείο σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη .
Ο Φίλιππος Θεοχάρης είναι ο πρώτος Ελληνας γεωπόνος που κατάφερε να
«εξημερώσει» την κάππαρη, το φυτό-σύμβολο της ανυποταγής, που βρίσκουμε
σκαρφαλωμένο στους βράχους των Κυκλάδων. Με απαρχή κάποια μοσχεύματα κάππαρης
Spinosa που έφερε στην Πρέβεζα από την Τήνο, πέτυχε ύστερα από εκατοντάδες
πειράματα τον πολλαπλασιασμό του φυτού και μπόρεσε να το καλλιεργήσει τόσο
υπαίθρια όσο και σε γλάστρες. Παρ’ ότι δεν διαθέτει το κλασικό προφίλ του
βραβευόμενου από τον «Γαστρονόμο», καθώς η σοδειά του είναι πολύ μικρή και η
ομάδα του μονομελής –τη στελεχώνει ο ίδιος–, βραβεύθηκε για το επιστημονικό και
γεωπονικό επίτευγμά του, με το οποίο δημιουργεί για πρώτη φορά καλλιεργητικά
δεδομένα. Την τεχνογνωσία του δεν την έχει μοιραστεί ακόμη, ωστόσο η βράβευσή
του ίσως γίνει αφορμή για να περάσει από το στάδιο της πειραματικής παραγωγής σε
ευρύτερες εφαρμογές. Οπως δήλωσε ο ίδιος, ανεβαίνοντας στο βήμα, «η σημερινή
τιμητική διάκριση μου αναπτερώνει το ηθικό ώστε να συνεχίσω με ακόμη πιο δύσκολα
θέματα».
Πληροφορίες στο τηλ. 6942-408.533. Την κάππαρη μπορούμε να προμηθευτούμε από
τα φυτώρια Ανδρέα Παππά στην Πρέβεζα.
