ΓΥΑΡΟΣ Μία…εκρηκτική αποστολή!

Η περιπετειώδης ιστορία της Γυάρου, κρύβει πολλά μυστικά που δημιουργούν μία απόκοσμη ατμόσφαιρα στους λιγοστούς μα τυχερούς επισκέπτες της. Οι φήμες για άσκαστα βλήματα από την περίοδο που μέρος του νησιού ήταν πεδίο βολής του Πολεμικού Ναυτικού, δενμπορούσαν να αγνοηθούν. Αρκετές από τις δράσεις του προγράμματος ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE άλλωστε απαιτούν την ασφαλή προσέλευση των ερευνητών και της ομάδας πεδίου στη Γυάρο, οπότε το WWF Ελλάς για λόγους ασφαλείας του προσωπικού προχώρησε στις διαδικασίες έρευνας και εκκαθάρισης συγκεκριμένων μονοπατιών και σημείων ενδιαφέροντος

Προς την κορυφή Προφ. Ηλίας, Γυάρος. WWF Ελλάς/Andrea Bonetti

Η διαδικασία έρευνας και εκκαθάρισης στην περιοχή από άσκαστα πυρομαχικά χωρίστηκε σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο.  Η δεύτερη φάση περιελάμβανε την πλήρη εκκαθάριση συγκεκριμένων περιοχών που θα χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες του προγράμματος. Για την δύσκολη αυτή εργασία το WWF Ελλάς απευθύνθηκε στην ειδική μονάδα του Ελληνικού Στρατού, το Τάγμα Εκκαθάρισης Ναρκοπεδίων Ξηράς-ΤΕΝΞ. Μια πολύπλοκη δράση που απαιτούσε τον συντονισμό των ανθρώπων του WWF Ελλάς, της ομάδας τουΤΕΝΞ, του Καπετάνιου, του γενικού Ιατρού που μας συνόδευσε, και φυσικά του καιρού!

Τελευταίες λεπτομέρειες του σχεδιασμού της αποστολής εν πλω!! WWF Ελλάς/Andrea Bonetti

Χαράματα λοιπόν της προτελευταίας μέρας του Απριλίου, η ομάδα με όλο τον στρατιωτικό, φωτογραφικό και ιατρικό εξοπλισμό ξεκινάει για τη Γυάρο, με καθαρό ουρανό και μέτριο κυματισμό. Οι άνθρωποι του ΤΕΝΞ, που από την πρώτη αποστολή μας είχαν εντυπωσιάσει με τον επαγγελματισμό τους αλλά και την προσαρμοστικότητά τους στο βουνό και στη θάλασσα και αυτή τη φορά μας άφησαν άφωνους! Η διαδικασία έρευνας και εκκαθάρισης έγινε άρτια μεθοδικά και με ταχύτητα.

Στέλεχος του ΤΕΝΞ κατά τη διαδικασία έρευνας στην κορυφή Προφήτης Ηλίας. WWF Ελλάς/Andrea Bonetti

Η αγωνία κορυφώθηκε τη δεύτερη μέρα της αποστολής, όταν τα στελέχη του ΤΕΝΞ εξουδετέρωσαν με ελεγχόμενη έκρηξη ένα άσκαστο βλήμα που βρέθηκε την πρώτη μέρα στα 350μ υψόμετρο, τηρώντας όχι μόνο τους προβλεπόμενους κανόνες ασφαλείας, αλλά και χωρίς να χάνουν τη θετική τους διάθεση.

Αναγνώριση του ύποπτου πυρομαχικού πριν την εξουδετέρωση του!! WWF Ελλάς/Andrea Bonetti

Αυτό το διήμερο στο νησί και η δουλειά εκκαθάρισης που πραγματοποιήθηκε, μας δημιουργεί μεγαλύτερο αίσθημα ασφάλειας και γνώσης για όλες τις επόμενες αποστολές στη Γυάρο. Ανυπομονούμε να ξανάπαμε σύντομα και να σας μεταφέρουμε τις εμπειρίες και τις δράσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη!
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Θανάση Κρίνο, παθολόγο, που μας πρόσεχε την πρώτη μέρα της αποστολής, ανεβαίνοντας στη κορυφή της Γυάρου και τον Αντώνη Ρούσο, επίσης παθολόγο που μας πρόσεχε τη δεύτερη μέρα. Τον καπετάνιο Νίκο Πρίντεζη και την «Πέρλα» το σκάφος του για την ασφαλή μετάβαση, τον Ηλία Τζηρίτη για την πολύτιμη βοήθειά του, τον Andrea Bonetti για τις υπέροχες φωτογραφίες καθώς και ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλουμε στα στελέχη του ΤΕΝΞ, Νίκο, Πέτρο,Παντελή, Θωμά και Στράτο, καθώς και τη Διοίκηση του ΤΕΝΞ για την άψογη και επιτυχή συνεργασία. Πάντα με ασφάλεια!!

ΠΗΓΗ http://wwfaction.wordpress.com/tag/%CE%B3%CF%85%CE%AC%CF%81%CE%BF%CF%82/

Για την υπόθεση του Θόλου

ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΕΡΓΗΣ

Η ανακοίνωση της παράταξης του κ.Μαραγκού, για την υπόθεση του Θόλου του κολυμβητηρίου είναι στην σωστή κατεύθυνση.
 Βέβαια, η επιβολή της δημοσιονομικής διόρθωσης, ήτανε γνωστή ήδη από το περασμένο Φθινόπωρο, οπότε είχα θέσει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο για να πάρω την απάντηση, ότι κατά της απόφασης είχαν ασκηθεί ενδικα μέσα και τελικά ο Δήμος θα δικαιώνονταν.
Φαίνεται, όμως ότι το πρόστιμο(δημοσιονομική διόρθωση) τελεσιδίκησε με αποτέλεσμα ο Δήμος να αναγκαστεί να το πλήρώσει,με το γνωστό τρυκ της αναμόρφωσης του Προυπολογισμού.
Διευκρινίζω, ότι δεν συμμετείχα στο τελευταίο αυτό δημοτικό συμβούλιο, όπως δεν συμμετέχω συνειδητά σε όλα τα μετεκλογικά ,θεωρώντας, οτι στην ουσία σε αυτήν την μεταβατική περίοδο, βρίσκεται σε εξέλιξη η ολοκλήρωση της επιχείρησης εξόδου των σκελετών από την ντουλάπα της καθεστωτικής 25 ετίας.
Προσωπικά αρνούμαι να την νομιμοποιήσω με την συμμετοχή μου.Σε ότι αφορά το Θόλο, οφείλω να προειδοποιήσω την νέα δημοτική αρχή, ότι το πρόστιμο αυτό είναι το λιγότερο.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.
Εαν δεν επανατοποθετηθεί ο θόλος και δεν καταστεί λειτουργικό το έργο, τότε, θα κληθεί ο Δήμος να επιστρέψει το σύνολο της κοινοτικής δαπάνης.Επισημαίνω, δε, ότι και στο δημοτικό συμβούλιο της Παρασκευής , υπάρχουν θέματα, παγίδες, όπως η διάθεση της επιχορήγησης για τα λειτουργικά της αφαλάτωσης στις δανειακές υποχρεώσεις της ΔΕΥΑΣ.
Εύχομαι η νέα δημοτική Αρχή , να μην παγιδευτεί στην πεπατημένη, αλλά να βάλει νυστέρι, σε όλα αυτά τα αποστήματα, γιατί αυτό απαιτεί το πραγματικό συμφέρον του Δήμου.

Φεστιβάλ Χορού Akropoditi Dance Fest 2014

Το κέντρο σύγχρονου χορού Ακροποδητί, που δρα στην Ερμούπολη , διοργανώνει το Φεστιβάλ Χορού Akropoditi Dance Fest 2014 από τις 5 Ιουλίου 2014 μέχρι τις 20 του ίδιου μήνα.

Η ομάδα χορού Ακροποδητί προσκαλεί τους επισκέπτες του φεστιβάλ με σκοπό να χορέψουν, να συζητήσουν αλλά και να ανταλλάξουν διαφορετικές απόψεις, γνώμες και εμπειρίες σε σχέση με την τέχνη του χορού. Με αυτό τον τρόπο θα προσεγγίσουν μαζί νέους τρόπους επικοινωνίας, έκφρασης, προσέγγισης και παρατήρησης.

Οι δύο εβδομάδες που διαρκεί το φεστιβάλ διαθέτουν πολυάριθμα εργαστήρια για μαθήματα Σύγχρονου Χορού, Αυτοσχεδιασμού, Κλασικού Μπαλέτου, Τεχνικής Graham, Contact Improvisation, Voicing, Yoga, Butoh, Contemporary SynchroArt και πολλά ακόμα. Παράλληλα με τα εργαστήρια, οι δύο εβδομάδες είναι γεμάτες με βραδιές παρουσιάσεων και προβολών, ανοιχτών αυτοσχεδιασμών και χορευτικών παραστάσεων.

Οι τιμές και τα πακέτα των εισιτηρίων είναι σε πολύ χαμηλές τιμές (από 6 ευρώ) ενώ οι παρουσιάσεις, οι προβολές, οι ανοιχτοί αυτοσχεδιασμοί και το free stretching έχουν ελεύθερη είσοδο τόσο για το κοινό όσο και για τους συμμετέχοντες στα εργαστήρια του φεστιβάλ. 

 

Κέντρο Χορού ΑκροποδητίΗρώων Πολυτεχνείου 84 Τ.Κ 84100 / Τήλ:22810-80690, 6944-771449 / Email: info@akropoditi.gr
www.akropoditi.gr

Το Κέντρο Χορού, σύγχρονης έκφρασης και δημιουργίας Ακροποδητί σας προσκαλεί στο Φεστιβάλ Χορού Akropoditi DanceFest 2014 από 5 έως 20 Ιουλίου στην Ερμούπολη Σύρου να μοιραστείτε το ίδιο πάτωμα, την ίδια αμμουδιά, να χορέψετε, να συζητήσετε, να ανταλλάξετε γνώσεις και εμπειρίες αλλά και να προσεγγίσετε νέους τρόπους επικοινωνίας έκφρασης και παρατήρησης.
Δύο εβδομάδες γεμάτες από εργαστήρια Σύγχρονου Χορού, Αυτοσχεδιασμού, Κλασικού Μπαλέτου, Τεχνικής Graham, Contact Improvisation, Voicing, Yoga, Butoh, Contemporary Synchro Art κ.ά. Παράλληλα, δύο εβδομάδες γεμάτες βραδιές παρουσιάσεων και προβολών, ανοιχτών αυτοσχεδιασμών και παραστάσεων.

Πληροφορίες εκδήλωσης

Κέντρο Χορού Ακροποδητί

Ηρώων Πολυτεχνείου 84, Ερμούπολη, Σύρος, 841 00, Ελλάδα, 22810 80690, 6944771449, Εισιτήρια παραστάσεων του Φεστιβάλ:
Σε βραδιά με μία παράσταση: 8 € και 6 € (μειωμένο)
Σε βραδιά με 2 παραστάσεις: 10 € και 8 € (μειωμένο)
Πακέτα εισιτηρίων για όλες τις παραστάσεις:
Για όλες τις παραστάσεις μίας εβδομάδας: 30 € και 20 € (μειωμένο)
Για όλες τις παραστάσεις και των 2 εβδομάδων: 60 € και 40 € (μειωμένο)
Οι παρουσιάσεις, οι προβολές, οι ανοιχτοί αυτοσχεδιασμοί και το free stretching έχουν ελεύθερη είσοδο για το κοινό και τους συμμετέχοντες των Εργαστηρίων.

- See more at: http://www.elculture.gr/festival/akropoditi-dancefest-2014-885403#sthash.kNEj3x86.dpuf

Για το εμπόριο και τη βιομηχανία της Σύρου το 19ο αιώνα

Κώστας Παλούκης
  ιστορικός

                                                                                                                                

Η Σύρος και η πρωτεύουσά της Ερμούπολη αποτελεί για την ελληνική επικράτεια του 19^ου αιώνα έναν πολύ ιδιαίτερο κοινωνικό σχηματισμό. Με το ξέσπασμα του πολέμου της ελληνικής ανεξαρτησίας ο πληθυσμός του νησιού ήταν περίπου 4.000 καθολικοί κάτοικοι και εντοπιζόταν κυρίως στον οικισμό της Άνω Σύρου. Η καταστροφή όμως της Χίου το 1822, αλλά και οι διώξεις των επαναστατημένων στη Σάμο, τη Σμύρνη, τις Κυδωνίες, τη Ρόδο, τα Ψαρά και την Κάσο προκάλεσαν ένα μαζικό προσφυγικό κύμα στη Σύρο. Από αυτούς θα δημιουργηθεί ένας νέος οικισμός, η Ερμούπολη. Αυτό συνέβη διότι οι καθολικοί της Σύρου που βρίσκονταν σε προνομιακό καθεστώς υπό την προστασία της Γαλλίας και της Αγίας Έδρας, δε συμμετείχαν στην επανάσταση και συνέχισαν να εκτελούν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στον Σουλτάνο. Εκτός από κάποιες εξαιρέσεις στο σύνολό τους κράτησαν ουδέτερη στάση απέναντι στους εξεγερμένους. Ο συνδυασμός αυτός της ουδετερότητας του νησιού σε μια περίοδο καταστροφής των εμπορικών κέντρων του ελληνοχριστιανικού κεφαλαίου εκτιμήθηκε ως ευνοϊκή από ένα μεγάλο αριθμό προσφύγων που ήταν έμποροι – κεφαλαιούχοι για την επανακίνηση του εμπορίου. Στα 1924 ιδρύθηκε η πόλη του εμπορίου, «η πόλη του Ερμή», για να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας τον 19^ο αιώνα έως την παραχώρηση αυτής της πρωτιάς στον Πειραιά στις αρχές του 20^ου.

Εμπόριο και Βιομηχανία

Η πρωτεύουσα της Σύρου – βασικός συνδετικός κρίκος του εμπορίου ανάμεσα στη «Δύση» και την «Ανατολή» καθώς αποτελούσε το σημαντικότερο διαμετακομιστικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου μέχρι το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, «αποθήκη της Ανατολικής Μεσογείου» την ονομάζει η Αγριαντώνη – είχε αναμφισβήτητα όλα τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης, για τα δεδομένα της εποχής, «δυτικής» πόλης ή μάλλον καλύτερα μιας «δυτικής» πόλης στην «Ανατολή» ή στις «παρυφές» της «Ανατολής». Ήταν ένα λιμάνι που λειτουργούσε μέσα στον ενιαίο οικονομικό χώρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά παράλληλα ήταν ενταγμένο πολιτικά στην Ελλάδα, ένα κράτος με αστικές δομές. Η ιδιαιτερότητα αυτή έδωσε βέβαια μια προνομιακή θέση στην Ερμούπολη στον ευρύτερο οικονομικό χώρο της Εγγύς Ανατολής. Με την απογραφή του 1870 η Ερμούπολη έχει περίπου 21.000 κατοίκους και είναι η δεύτερη πόλη σε πληθυσμό μετά την Αθήνα που έχει μόλις τους διπλάσιους (44.000).

Το εμπόριο εισαγωγικό και διαμετακομιστικό, αποτελούσε για το μεγαλύτερο μέρος του αιώνα το κέντρο της οικονομίας της «πόλης του Ερμή» και κυριαρχούσε ολοκληρωτικά επί των άλλων τομέων της οικονομίας. Κι όπως ήταν επόμενο, η τάξη των εμπόρων κεφαλαιούχων, εφοπλιστών και τραπεζιτών αποτελούσε την άρχουσα τάξη της πόλης. Συγκεκριμένα επί τέσσερις δεκαετίες η Ερμούπολη θα είναι το πρώτο εισαγωγικό λιμάνι της χώρας. Την περίοδο 1840-1860, το 50% του συνόλου των ελληνικών εισαγωγών σε αξία περνά από τη Σύρα. Επιπλέον είναι αδύνατο να καταμετρηθεί το διαμετακομιστικό εμπόριο που ούτως ή αλλιώς διαφεύγει στη στατιστική, αφού μεγάλο τμήμα των ανταλλαγών πραγματοποιούνται στο λιμάνι της Σύρου με απευθείας μεταφορτώσεις από το ένα καράβι στο άλλο. Εδώ οι εμπορικές και τραπεζικές πράξεις αποτελούν μέρος της καθημερινότητας. Η Σύρα θα γίνει και το κέντρο της ιστιοφόρου εμπορικής ναυτιλίας που ανασυγκροτείται ταχύτατα, μετά τις καταστροφές του πολέμου, και ξαναβρίσκει την κυρίαρχη θέση της στην ακτοπλοϊα του Αιγαίου, αλλά και στη μεταφορά των δημητριακών από τη Μαύρη Θάλασσα και τις εκβολές του Δούναβη στη Μασσαλία και το Κάδιξ. Ο στόλος των παλαιών ναυτιλιακών κέντρων, που ανθούσαν ήδη από το τέλος του 18^ου αιώνα, είχε στο μεγαλύτερο μέρος του καταστραφεί κατά την επανάσταση. Η Σύρα συγκεντρώνει τώρα τα καινούργια και τα μεγαλύτερα ιστιοφόρα. Στο λιμάνι της είναι νηολογημένα 468 πλοία το 1840 και 635 το 1855, δηλαδή το 15% του συνόλου των πλοίων με ελληνική σημαία και στις δύο χρονολογίες. Αλλά στο σύνολο της χωρητικότητας το τμήμα του στόλου της Ερμούπολης περνά από το 285 στο 62% από τη μια χρονολογία στην άλλη. Αυτή η νέα εμπορική ναυτιλία εγκαταλείπει σιγά σιγά το παλαιό σύστημα των «μεριδίων», σε όφελος των μισθωτών σχέσεων.

Δε συγκροτούσε όμως μόνο το εμπόριο την παραγωγική βάση της Ερμούπολης κατά τις πρώτες δεκαετίες, αντίθετα επρόκειτο για μια πόλη με σημαντικό βαθμό καταμερισμένης κοινωνικής εργασίας. «Η Ερμούπολη είναι το πρώτο – και το μόνο, στο πρώτο μισό του αιώνα – αστικό κέντρο της Ελλάδας με την πλήρη σημασία του όρου: με μια οικονομία αγοράς ανεπτυγμένη και κυρίαρχη, με νέες σχέσεις παραγωγής και με διαφοροποιημένη κοινωνική δομή. Ανάμεσα στους πρόσφυγες που την εποίκισαν, βρίσκονται πλήθος άποροι άνδρες και γυναίκες, τεχνίτες, ναυτικοί, χειρώνακτες, που θα σχηματίσουν τον πρώτο πυρήνα εργατικού πληθυσμού. Ένα εργατικό δυναμικό σταθερό και συχνά ειδικευμένο, που θα στηρίξει την ανάπτυξη των πρώτων βιοτεχνιών της πόλης: βιοτεχνίες τροφίμων, σαπουνιού, κατεργασίες μετάλλων, βαφής υφασμάτων» και ναυπηγικής.

Κατά τη διάρκεια των μέσων του 19^ου αιώνα θα μεταβεί σε ένα διαφορετικό στάδιο, εκείνο του βιομηχανικού καπιταλισμού. Από τη δεκαετία του 1840 η πόλη αρχίζει να ζει σε κλίμα προσωρινότητας υπό διαρκή αναστολή κατά κάποιο τρόπο. Ο ενιαίος οικονομικός και γεωγραφικός χώρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον οποίο συνεχίζει να συμμετέχει συντηρείται πάνω σε μια εύθραυστη ισορροπία που ήδη έχει αρχίσει να ανατρέπεται καθώς η πολιτική ρήξη επεκτείνεται. Επίσης, είναι από πολύ νωρίς ορατός ο κίνδυνος να απολέσει η Ερμούπολη την προνομιακή της θέσης λόγω της ανάπτυξης της τεχνολογίας και της αντικατάστασης της ιστιοφόρος ναυσιπλοΐας, αν και σε μια πρώτη φάση καταφέρνει να επιβιώσει. Τη δεκαετία του 1840 συρρικνώνεται το διαμετακομιστικό εμπόριο, τη δεκαετία του 1860 μένει στάσιμο το εσωτερικό εμπόριο και στα 1885/6 καταρρέει. «Η επέκταση των ατμοπλοϊκών συγκοινωνιών στην Ανατολική Μεσόγειο επέφερε αλλαγή στους όρους που αποκλειστικά είχαν καθορίσει την ανάπτυξη της Σύρου σε διαμετακομιστικό λιμάνι της περιοχής. Και αυτό διότι οι διεθνείς ατμοπλοϊκές γραμμές συνέδεσαν απευθείας τα λιμάνια της Δυτικής Ευρώπης με τα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Ανατολής και κυρίως της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας». Η διαμεσολάβηση της Σύρου έγινε περιττή.


Η  ναυτιλία παρακμάζει

Αρχικά λοιπόν συρρικνώνεται το εμπόριο ήδη από τη δεκαετία του 1840, τη δεκαετία του 1860 μένει στάσιμο και τη δεκαετία του 1880 καταρρέει και η ναυτιλία παρακμάζει ανεπιστρεπτί. Κι όμως κάθε φορά η Σύρα ξαναγενιέται σε νέες βάσεις μεταφέροντας τους πόρους από τον έναν τομέα στον άλλο διευρύνοντας τη βιοτεχνική, εργαστηριακή και τέλος τη βιομηχανική της βάση. Πρώτα με τα ναυπηγεία,στα χρόνια 1830-1850, ύστερα με τα μεγάλα εργαστήρια και τα πρώτα εργοστάσια, βυρσοδεψεία και αλευρόμυλους, από τα μέσα του αιώνα. Και τέλος, με την κλωστουφαντουργία στο γύρισμα του αιώνα.

Ανάμεσα στους πρόσφυγες που την εποίκισαν, βρίσκονται πλήθος άποροι άνδρες και γυναίκες, τεχνίτες, ναυτικοί, χειρώνακτες, που θα σχηματίσουν τον πρώτο πυρήνα εργατικού πληθυσμού. Ένα εργατικό δυναμικό σταθερό και συχνά ειδικευμένο, που θα στηρίξει την ανάπτυξη των πρώτων βιοτεχνιών της πόλης: βιοτεχνίες τροφίμων, σαπουνιού, κατεργασίας μετάλλων, βαφής υφασμάτων.

Η πρώτη «βιομηχανία» της Ερμούπολης είναι η ναυπηγική. Στη νέα πόλη εγκαθίστανται από πολύ νωρίς οι πιο φημισμένοι αρχιναυπηγοί των νησιών του Αιγαίου και κυρίως της Χίου. 30 καράβια το χρόνο κατασκευάζονται κατά μέσον όρο στα 1830 και 75 μια δεκαετία αργότερα. Κατασκευάζονται από μικρά πλοία μέχρι 60 τόνων, και τρικάταρτα των 350 τόνων και πάνω. Το πιο συνηθισμένο ιστιοφόρο είναι το μπρίκι, καράβι με 2 κατάρτια και με χωρητικότητα από 150 ως 400 τόνους. Η ατμοπλοΐα θα είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος. Η ελληνική ιστιοπλοΐα θα αντισταθεί 3 δεκαετίες ακόμα και το ναυπηγεί θα γνωρίσει κάποιες μικρές αναλαμπές. Το πλεονέκτημά της να προσφέρει χαμηλά ναύλα θα χαθεί και αυτό σύντομα. Έτσι τη δεκαετία του 1860 η ήδη στάσιμη παραγωγή πλοίων καταρρέει. Η παράδοση που έχει όμως δημιουργηθεί θα περάσει στο πρώτο μεγάλο εργοστάσιο μηχανοκατασκευών της Εταιρίας της Ελληνικής Ατμοπλοΐας.

Όμως η πρώτη πραγματική βιομηχανία θα είναι η βυρσοδεψία που αναπτύσσεται επί μισόν αιώνα αρμονικά με το μεγαλεμπόριο. Τα ακατέργαστα και κατεργασμένα δέρματα αποτελούν σημαντικό κομμάτι αυτού του εμπορίου, οπότε δημιουργείται χώρος για την ανάπτυξη της κατεργασίας τους. Αρκετοί τεχνίτες δέρματος εγκαταστάθηκαν στην πόλη ως πρόσφυγες. Στα 1852 υπάρχουν 7 βυρσοδεψία που εργάζονται τακτικά και απασχολούν συνολικά 200 εργάτες. Οι δύο μεγαλύτερες επιχειρήσεις απασχολούν από 50 ως 100 εργάτες και οι άλλες από 4 η καθεμιά. Ο αριθμός αυτός δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα για την Ελλάδα της εποχής. Τη δεκαετία 1860-1870 η βυρσοδεψία θα κάνει ένα δεύτερο άλμα. Στα μέσα του 19^ου αιώνα τα δέρματα είναι πρώτο μη αγροτικό εξαγώγιμο προϊόν της Ελλάδας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1860 θα κάνει τα πρώτα της βήματα και η αλευροβιομηχανία. Η Ερμούπολη αριθμεί 4 μεγάλους ατμόμυλους που απασχολούν συνολικά 150 εργάτες και συγκεντρώνουν 150 εργάτες συνολικά. Την ίδια εποχή η Ερμούπολη διαθέτει κιόλας 10 περίπου μηχανικά εργοστάσια, ενώ στο βιομηχανικό δυναμικό της πρέπει να προστεθούν ισάριθμα σχεδόν μεγάλα εργαστήρια. Ο μεγάλος αντίπαλός της στη βιομηχανία θα εξελιχθεί ο Πειραιάς.

Η παρακμή του εμπορίου λοιπόν θα οδηγήσει σε παρακμή και την ναυπηγική και την βυρσοδεψία. Έτσι η βιομηχανία της Ερμούπολης θα μετασχηματιστεί για να επιβιώσει μέσα στα νέα πλαίσια. Το 1887 ιδρύεται η πρώτη κλωστοϋφαντουργία. Τον ίδιο χρόνο ιδρύθηκε και το πρώτο βαμβακουργείο. Σύντομα η βαμβοκοβιομηχανία της Ερμούπολης, βασικός πλέον πνεύμονας της πόλης και τελευταίο της χαρτί αριθμεί 15 – 17 εργοστάσια το 1905, 14 το 1923 καμιά δεκαριά το 1954. Αυτός ο μετασχηματισμός της βιομηχανικής δομής της Ερμούπολης δεν έγινε με τρόπο γραμμικό: δεν εκμηχανίστηκαν ούτε εκσυγχρονίστηκαν οι παλαιοί κλάδοι, αλλά ο μετασχηματισμός πραγματοποιήθηκε μέσω της μετατόπισης από τον έναν στον άλλο κλάδο.

 πηγή(απόσπασμα):  http://raskolnikovgr.blogspot.gr/search/label/%CE%95%CF%81%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7

Eye’s Walk festival στη Σύρο

Τέσσερα video installations σε τέσσερα παλιά κτήρια της Ερμούπολης στις 19 Ιουλίου, ξαφνιάζουν το θεατή και ξυπνούν τις αισθήσεις του.
Πρόκειται για το καινοτόμο prοject «Eye’s Walk festival» που είναι ενταγμένο στο καλοκαιρινό Φεστιβάλ του Δ. Σύρου- Ερμούπολης «Σύρος – Πολιτισμός» και συνδέει τη Video art, τη ζωγραφική, τον κινηματογράφο, την αρχιτεκτονική και το design εμπειρίας. Η ιδέα του video installation art σε παλαιά κτήρια της Ερμούπολης στηρίζεται στην αρχή ότι η τέχνη ανήκει στο δημόσιο χώρο , εκεί όπου  το άτομο και το περιβάλλον του γίνονται «ένα».

Η τέχνη του video installation  σε  κτήρια είναι διεθνής.
Στην Ερμούπολη συμβαίνει για πρώτη φορά και συνδέι τις Κυκλάδες με τη διεθνή εμπειρία. Με ένα ωστόσο μοναδικό τρόπο που ξεπερνά το ίδιο το video installation και κάνει πρωταγωνιστή της τέχνης τον άνθρωπο στο περιβάλλον όπου ζει. Με ποιόν τρόπο;
Η απάντηση βρίσκεται στην καρδιά του CineDocHermoupolis από όπου βγαίνει το «Eye’s  Walk» project.
Και πως ξεκίνησε η ιδέα;
Τέσσερα ντοκυμαντέρ που παρουσιάστηκαν στον κινηματογράφο ΠΑΛΛΑΣ στα πλαίσια του CineDoc Hermoupolis την περίοδο 2013-2014, έδωσαν έμπνευση για να δημιουργηθούν δώδεκα έργα τέχνης με τη συμμετοχή των καλλιτεχνών των  Open Art Studios & των θεατών.
Aυτά τα ντοκυμαντέρ ήταν τα εξής: «Grandma’s tattoos/ για τη τραγική μοίρα των γυναικών της Αρμενίας στον 1ο παγκόσμιο πόλεμο», «Bird on a wire» ένα αφιέρωμα- ύμνος σον Leonard Cohen, «Hippie-Hippie, Matala- Matala» ,»Cleaners», ή το Αληθινό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής»
Το «Εye’s Walk» festival πλαισιώνεται με τα Special events: site-specific performance Αιμιλία Μπουρίτη/ «Life Tree:Hip hop band», «Ώτα Ακούειν» band

Οι κοινότητες και το εργατικό κίνημα της Σύρου το 19ο αιώνα

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΛΟΥΚΗΣ

ιστορικός

Ο καθολικός κάτοικος της Άνω Σύρου, ατομικός ιδιοκτήτης ήταν παραγωγός προϊόντων κυρίως για την αυτοκατανάλωσή του. Το προϊόν δεν έπαιρνε σε μεγάλη έκταση τη μορφή εμπορεύματος. Πρόκειται για μια αγροτοκτηνοτροφική κοινωνία, με κλειστή οικονομία, σε πολύ μικρό βαθμό εκχρηματισμένη. Το εμπόριο και η ναυτιλία κατείχαν ασήμαντο μέρος στο σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων των καθολικών κατοίκων της Σύρου. Η κοινωνική δομή της είχε έντονη την αντανάκλασή της στο πολιτικό και διοικητικό επίπεδο. Οι κάτοχοι του μεγαλύτερου μέρους της συριανής γης ήταν συνήθως οι Επίτροποι του τόπου, δηλαδή η τοπική πολιτική, διοικητική και δικαστική εξουσία.

Η εγκατάσταση των προσφύγων στην παραλία έγινε ύστερα από μεγάλες διενέξεις, καθώς σήμαινε την απώλεια ενός μέρους της ντόπιας γης, την κατάληψη ενός τμήματος του νησιού. Σήμαινε τέλος την κατάρρευση των παλαιών οικονομικών δραστηριοτήτων και την απώλεια του κυριαρχικού ρόλου τους. Ο πλούτος που έρχεται από το εμπόριο υποσκελίζει το φυσικό πλούτο σε γη, σε προϊόντα της συριανής γης. Η διαδικασία αυτή φέρνει σε επιφάνεια τις διαμάχες εκείνων των κοινωνικών στρωμάτων που κατέχουν και διαχειρίζονται τις δύο μορφές πλούτου: τους αυτόχθονες Συριανούς και τους εποίκους Ερμουπολίτες. Αμφισβητείται από τους ντόπιους η ιδιοκτησία της παράλιας γης, αμφισβητείται ακόμα και το δικαίωμα του πολίτη στους πρόσφυγες. Σε κάθε περίπτωση οι Συριανοί υπενθύμιζαν τα διαφορετικά ήθη και έθιμα και το διαφορετικό θρησκευτικό δόγμα. Από την πλευρά τους οι Ερμουπολίτες τους καταλόγιζαν την πλήρη υποταγή στον Πάπα και τη Γαλλία παρά στον έλληνα βασιλιά και το ελληνικό κράτος.

Αλλά και στο εσωτερικό των δύο διαφορετικών κοινοτήτων υπήρχαν διαφορές. Η Χιακή κοινότητα ήταν η πολυπληθέστερη και περιλάμβανε τους μεγαλεμπόρους της πόλης. Ανάμεσα στους Χιώτες συναντάμε τους σημαντικότερους τραπεζίτες, ναυπηγούς και βιομήχανους. Συνεργάζονται μεταξύ ντους ακόμη και με τη μορφή συνεταιρικών εμπορικών οίκων. Έχουν διασυνδέσεις με τους Χιώτες της διασποράς. Η οικονομική τους κυριαρχία είναι πασιφανής. Διεκδικούν και την πολιτική. η Χιακή μερίδα, η πολιτική τους παράταξη, μάχεται κάθε φορά για την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου. Από την άλλη συσπειρώνονται οι άλλες πληθυσμιακές ομάδες που έμειναν γνωστοί ως αντι-χιακοί. Οι μεταξύ τους συγκρούσεις έλαβαν συχνά πολεμικό χαρακτήρα. Οι χιώτες γενικά προσανατολίζονταν προς το Αγγλικό Κόμμα. Η κάθε μερίδα είχε τη δική της Λέσχη στην οποία συναντιούνταν και εξυφαινόταν η πολιτική αντιπαράθεση. Πέρα από αυτό οι λέσχες ήταν χώροι διαλέξεων, ανάγνωσης βιβλίων, εφημερίδων, ψυχαγωγίας. Οι Ερμουπολίτες δεν εμειναν στο να καταστήσουν την Ερμούπολη ένα σπουδαίο οικονομικό κέντρο. Προχώρησαν στη διαμόρφωση μιας αναπτυγμένης κοινωνικά και πνευματικά πόλης. Δημόσια και ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, ναυτικές Σχολές και Εμπορικό Λύκειο. Η πόλη διαθέτει Νοσοκομείο με δωρεάν περίθαλψη για τους απόρους. Τα περισσότερα ιδρύματα συντηρούνταν από τις εισφορές των εμπόρων.

Το εργατικό κίνημα

Οι πρώτες μεγάλες απεργίες στην Ελλάδα ήταν επόμενο να ξεσπάσουν στη Σύρα, που όπως είδαμε είχε τα πρωτεία στην οικονομική ανάπτυξη. Στις αρχές του 1879 ξέσπασε μια μεγάλη νομισματική κρίση. Οι συναλλαγές στη Σύρα γίνονταν με ρωσικά νομίσματα, καθώς το ελληνικό νόμισμα είχε αποσυρθεί για κερδοσκοπικούς λόγους στα χρηματιστήρια. Όμως από τα μέσα του Φλεβάρη του 1879 άρχισαν τα ξέναν νομίσμνατα και ιδιαίτερα τα ρωσικά να χάνουν σε αξία. Αυτό έφερε αναστάτωση στην αγορά. Αμέσως τα μεροκάματα έπεσαν κατά 245 με 27%, ενώ όλα τα είδη βασικής ανάγκης ακρίβυναν κατά 255 συνολικά τα μεροκάματα έπεσαν κατά 50%. Η πρώτη απεργία ξέσπασε στους εργάτες του ναυπηγείου που ήδη βρισκόταν σε κρίση. Το αστείο είναι ότι μερίδα του τύπου είδε στην απεργία αρχικά την πρόοδο της κοινωνίας, δηλαδή το είδαν ως θετικό αφού επιτέλους έχουμε και στην Ελλάδα απεργίες, όπως και στην πολιτισμένη Ευρώπη. Σύντομα, ο ενθουσιασμός αντικαταστάθηκε από πατρικές συμβουλές για επιστροφή των εργατών στις δουλείες τους. Τελικά, οι εργοδότες αναγκάστηκαν να υποκύψουν. Μέσα σε μια βδομάδα ήρθαν σε συμφωνία με τους απεργούς και έτσι η απεργία λύθηκε. Τον επόμενο μήνα όμως συγκέντρωσαν εργάτες από τα άλλα νησιά και προσπάθησαν να ανατρέψουν τα κεκτημένα. Αυτό προκάλεσε μια νέα απεργία που κράτησε 3 μήνες. Οι εργάτες από τα άλλα νησιά λειτούργησαν ως απεργοσπάστες και δούλευαν για πολύ μικρά μεροκάματα με αποτέλεσμα οι εργάτες να επιστρέψουν στο ναυπηγείο χωρίς κανέναν όρο αυτή τη φορά.

Τον ίδιο μήνα ξεσπάει η απεργία βυρσοδεψεργατών οι οποίοι μάλλον ήταν οργανωμένοι σε σωματείο. Μερικοί εργάτες πήγαν να δουλέψουν και προκλήθηκαν συγκρούσεις ανάμεσα σε απεργούς και απεργοσπάστες προκαλώντας μεγάλη αναστάτωση στο νησί. Οι απεργοί διαδηλώνουν κρατώντας μεγάλα χαρτόνια με τα αιτήματά τους. Φωνάζουν και απειλούν με αποτέλεσμα να επέμβει η αστυνομία για να τους διαλύσει βίαια και έτσι αρχίζει πετροπόλεμος. Η απεργία εξελίσσεται σε μίνι εξέγερση. Οι απεργοί εξαναγκάζουν να κλείσει ένα εργοστάσιο που λειτουργούσε με απεργοσπάστες. Ο νομάρχης κλείνεται στη νομαρχία και ζητά από την Αθήνα ενίσχυση. Έρχεται στρατός και επιβάλλεται η τάξις. Αρχίζουν οι συλλήψεις, αλλά οι απεργοί δεν υποχωρούν. Ύστερα από μια εβδομάδα η απεργία λύθηκε και τα αιτήματα γίνανε όλα δεκτά. Η νίκη αυτή αποτελεί την αρχή για ένα μεγάλο ξέσπασμα απεργιών σε Αθήνα και Πειραιά.

Έχει εδώ πάρα πολύ μεγάλη σημασία να πούμε πως τόσο η δομή της εργασίας όσο και οι αντιλήψεις των εργατών, αλλά και οι δομές της οργάνωσής τους δεν αντιστοιχούσαν με κανέναν τρόπο στο μοντέρνο βιομηχανικό μοντέλο. Τόσο στη ναυπηγική όσο και στη βυρσοδεψία η περιορισμένη εκμηχάνιση έδινε προτεραιότητα στην εργατική δύναμη. Έτσι οι εργάτες ήταν ουσιαστικά μισθωτοί τεχνίτες που χαρακτηρίζονταν από εσωτερικές διαβαθμίσεις (μάστοροι, κάλφες, παραγιοί) και μια αντίληψη για την οργάνωση της παραγωγής που αντιστοιχούσε στο προβιομηχανικό στάδιο και στηριζόταν στην ηθική της εργασίας.

 

πηγή(απόσπασμα):  http://raskolnikovgr.blogspot.gr/search/label/%CE%95%CF%81%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7

Υπό διάλυση ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΣΕΠΕ και ΟΑΕΔ Σύρου

Ο βουλευτής Κυκλάδων Νίκος Συρμαλένιος, πραγματοποίησε στη Σύρο μια σειρά επισκέψεων σε υπηρεσίες που άπτονται θεμάτων απασχόλησης, ασφάλισης και εργασιακών σχέσεων, όπως είναι αυτές του ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΣΕΠΕ και ΟΑΕΔ, όπου συνοδευόμενος από μέλη του ΣΥΡΙΖΑ Σύρου, είχε συνομιλία με τους προϊσταμένους και τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες αυτές.

Στο ΙΚΑ Σύρου έχει ήδη ενσωματωθεί -με πληθώρα εκκρεμοτήτων- το ΙΚΑ Μυκόνου, όταν το ΙΚΑ Τήνου μεταφέρεται και αυτό στη Σύρο, όταν το μοναδικό ΚΕΠΑ (Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας) στις Κυκλάδες, αυτό της Σύρου πρέπει να ανταποκριθεί στις αιτήσεις όλων των νησιωτών (220 άτομα πέρασαν από επιτροπή μόνο τον Ιούνιο), με τεράστιες συνέπειες και κόστος για τους ωφελούμενους/εξυπηρετούμενους από αυτές τις υπηρεσίες,

Όταν την ίδια στιγμή κλείνουν τα καταστήματα ΙΚΑ Πάρου, Μήλου και Άνδρου,

Ο ΟΑΕΕ Σύρου, από τα 19 άτομα προσωπικό που υπηρετούσε πριν 2 χρόνια, καλείται σήμερα να εξυπηρετήσει τους ασφαλισμένους σε Σύρο, Τήνο, Μύκονο με 6 άτομα, και ο ΟΑΕΕ Νάξου με 2 άτομα την Πάρο και τη Νάξο,

Στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) στη Σύρο υπηρετούν 6 υπάλληλοι, εκ των οποίων οι 4, μετά από τη συρρίκνωση των αντίστοιχων υπηρεσιών στα νησιά (το ΣΕΠΕ Μήλου παραμένει μόνο στα χαρτιά χωρίς υπάλληλο και στη Σαντορίνη υπηρετεί μία υπάλληλος μόνο για γραμματειακή υποστήριξη) καλούνται να κάνουν από πρωτόκολλο και γραμματειακή εργασία μέχρι ελέγχους, επιβολή προστίμων κλπ αλλά και αντικρούσεις προσφυγών και επίλυση εργασιακών διαφορών, χωρίς καμία ουσιαστική νομική υποστήριξη, για 10 νησιά των Κυκλάδων (μεταξύ των οποίων Μύκονος, Τήνος, Σαντορίνη, Μήλος) και 2 υπάλληλοι καλούνται να καλύψουν σχεδόν όλα τα νησιά των Κυκλάδων σε ό,τι αφορά τους ελέγχους υγιεινής και ασφάλειας,

Ο ΟΑΕΔ, σε μια περίοδο αύξησης της ανεργίας, σε μία περιοχή -όπως οι Κυκλάδες- με έντονη την εποχικότητα στην απασχόληση, αδυνατεί να έχει πλήρη καταγραφή της ανεργίας, λόγω της λειτουργίας μόνο 4 Κέντρων Προώθησης Απασχόλησης (στη Μύκονο, με τεράστιο όγκο συναλλαγών, δεν υπάρχει όχι μόνο ΚΠΑ αλλά ούτε ανταποκριτής αυτή τη στιγμή), λόγω της ύπαρξης ελάχιστων ανταποκριτών σε νησιά, οι οποίοι θα βοηθούσαν το έργο των ΚΠΑ (να σημειωθεί ότι κάποια νησιά, όπως η Μήλος και η Τήνος εξυπηρετούντο από το ΙΚΑ … που κλείνει, ενώ και οι Δήμοι οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα σύναψης σύμβασης με τον ΟΑΕΔ, είναι οι ίδιοι ήδη τραγικά υποστελεχωμένοι), με αποτέλεσμα να μην αποτυπώνεται η πραγματική κατάσταση της ανεργίας στα νησιά, με συνέπεια να αποκλείονται από δράσεις και προγράμματα για την αύξηση της απασχόλησης και την καταπολέμηση της ανεργίας, και κυρίως να μην υπάρχουν τα δεδομένα για την χάραξη συγκεκριμένων πολιτικών.

Όπως δήλωσε ο βουλευτής Κυκλάδων, Νίκος Συρμαλένιος, «δεν μπορούμε να συζητάμε για άσκηση οποιασδήποτε κοινωνικής πολιτικής και πολιτικής απασχόλησης στα νησιά, χωρίς να υπάρχουν οι ανάλογες υπηρεσίες κατ΄ ελάχιστον στα νησιά-κέντρα των περιφερειακών ενοτήτων. Η διάλυση πρέπει να σταματήσει. Προτεραιότητα της κυβέρνησης της αριστεράς θα είναι μια πραγματική αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα, που θα σέβεται και θα εξυπηρετεί τον πολίτη, που θα αποτελέσει πραγματικό εργαλείο ανάπτυξης».