Σωματεία εργαζομένων στη ναυτιλία ενημερώνουν

 

Τις επιπτώσεις που θα έχει η ψήφιση και η εφαρμογή του νομοσχεδίου "Περί ανασυγκρότησης του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις", στους εργαζόμενους στο χώρο, αλλά και στις τοπικές κοινωνίες, επισημαίνουν 9 σωματεία εργαζομένων...

Την Τετάρτη 27 Μαρτίου εισήχθη για συζήτηση στην επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής το νομοσχέδιο του Υπουργείου Ναυτιλίας με τίτλο «Περί ανασυγκρότησης του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις»

Τα 9 σωματεία εργαζομένων, επισημαίνουν προς τις τοπικές κοινωνίες:

"Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο «σκούπα» θίγονται σειρά από πολύ σοβαρά ζητήματα που αφορούν την οργάνωση της Ακτοπλοΐας, δρομολογούν την ιδιωτικοποίηση του συνόλου των λιμανιών της χώρας, καταργούν ΣΣΕ των ναυτικών, στρατιωτικοποιούν το υπουργείο ναυτιλίας, ιδιωτικοποιούν την πλοηγική υπηρεσία κ.α.

Στο κείμενο που ακολουθεί οι εργαζόμενοι στους προαναφερόμενους χώρους επισημαίνουμε τα προβλήματα που θα δημιουργήσει η τυχόν ψήφιση και εφαρμογή του νομοσχεδίου. Από κοινού αγωνιζόμαστε για να την αποτρέψουμε. Σε αυτό τον αγώνα, σας θεωρούμε φυσικούς μας συμμάχους και ζητάμε την ενεργή συμπαράταξη σας με στόχο την απόσυρση του νομοσχεδίου και την έναρξη ουσιαστικού διαλόγου όπου τα συμφέροντα της κοινωνίας θα προτάσσονται έναντι των συμφερόντων των εφοπλιστών.

Είναι κοινός τόπος ότι η ακτοπλοϊκή σύνδεση των νησιών είναι προβληματική. Σημαντικός αριθμός των συμβατικών πλοίων είναι παλιός. Με εξαίρεση τους δύο-τρεις καλοκαιρινούς μήνες, που τα δρομολόγια στα νησιά τουριστικού ενδιαφέροντος πυκνώνουν, το υπόλοιπο διάστημα, αραιώνουν απελπιστικά. Ακόμη και κοντινά στον Πειραιά νησιά μετατρέπονται σε άγονη γραμμή.

Τα εισιτήρια είναι πολύ ακριβά, παρόλες τις διευκολύνσεις που δόθηκαν στους εφοπλιστές για να κατεβάσουν τις τιμές. Ο αριθμός των πλοίων και τα δρομολόγια της ακτοπλοΐας μειώνονται σταθερά. Πολλά λιμάνια αντιμετωπίζουν προβλήματα με τις υποδομές τους που είτε είναι ανεπαρκείς είτε δεν συντηρούνται σωστά. Σχεδόν όλα τα μικρά λιμάνια έχουν πρόβλημα με την τιμολόγηση των υπηρεσιών τους.

Σ’ αυτό το τοπίο, η κυβέρνηση παρεμβαίνει με το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε πρόσφατα στη Βουλή και έχει ξεσηκώσει απ’ όλους, πλην των εφοπλιστών, θύελλα αντιδράσεων, όχι για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αλλά για να κάνει ορισμένα ακόμη δώρα στους εφοπλιστές και να συμμορφωθεί με τις επιταγές της Τρόικας.

Η υποχρεωτική ναυτολόγηση των πλοίων της ακτοπλοΐας για τα συμβατικά μειώνεται στους 8 μήνες και για τα ταχύπλοα στους 3+1 μήνες.

Καταργεί το όριο των 30 ετών για την ναυτολόγηση πλοίου στην ακτοπλοΐα, επιτρέποντας την επαναφορά γερασμένων πλοίων. Μαζί τους θα επανέλθουν οι διαδοχικές βλάβες και η μη τήρηση των δρομολογίων.

Συνέπειες αυτής της πολιτικής: η ήδη προβληματική ακτοπλοϊκή σύνδεση θα χειροτερεύσει. Τα νησιά δεν είναι μόνο τουριστικά θέρετρα που λειτουργούν 2-3 μήνες το χρόνο και ορισμένα τριήμερα. Κυρίως είναι κοινωνίες που λειτουργούν 365 ημέρες το χρόνο. Κάτω από αντίξοες συχνά συνθήκες, όπως η ελλιπής ιατροφαρμακευτική κάλυψη, η απουσία των απαραίτητων δημόσιων υπηρεσιών, η απουσία αυτάρκειας όσον αφορά τις καταναλωτικές τους ανάγκες ακόμη και σε βασικά αγαθά. Η τακτική σύνδεσή τους με την ενδοχώρα είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας για την παραμονή και την διαβίωση των κατοίκων σε αυτά.

Με αυτή την επιλογή οι τοπικές κοινωνίες και οι τοπικές οικονομίες καταδικάζονται σε μαρασμό.

Μία ακόμη συνέπεια αυτής της πολιτικής είναι η σημαντική μείωση των συνθέσεων των πληρωμάτων συνεπάγεται όχι μόνο μειώσεις θέσεων εργασίας των ναυτικών στα πλοία της ακτοπλοΐας και παράλληλη αύξηση της ανεργίας αυτού του κλάδου αλλά και σοβαρά προβλήματα για την ασφάλεια των επιβατών. Οι συνέπειες για τους ίδιους και τις οικογένειές τους θα είναι τραγικές. Τα ασφαλιστικά τους ταμεία, που δοκιμάζονται ήδη θα καταρρεύσουν, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο και την θέση των ήδη συνταξιούχων ναυτικών. Αυτές οι εξελίξεις θα έχουν πολύ αρνητικές συνέπειες και στις τοπικές οικονομίες, με δεδομένο ότι περίπου οι μισές οικογένειες των ναυτεργατών είναι εγκατεστημένες στα νησιά, όπως και πολλοί συνταξιούχοι.

Τα δώρα στους εφοπλιστές δεν σταματούν στην ακτοπλοΐα. Για τα κατώτερα πληρώματα, επιχειρείται η κατάργηση του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στην ποντοπόρο ναυτιλία. Αν αυτό συμβεί είναι ζήτημα χρόνου να επεκταθεί στη συνέχεια σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.

Αναφέρθηκαν πριν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα λιμάνια των νησιών: ελλιπείς υποδομές και κακή συντήρηση, αδυναμία σωστής διαχείρισης από τους φορείς διαχείρισης που κατά κύριο λόγο οφείλεται σε έλλειψη επαρκούς τεχνογνωσίας.

Η κυβέρνηση αντί να βοηθήσει ουσιαστικά τους δημόσιους φορείς διαχείρισης, επιλέγει να τα παραχωρήσει στον οποιοδήποτε ιδιώτη ενδιαφερθεί.

Από πουθενά δεν προκύπτει η φιλανθρωπία του τελευταίου, έτσι ώστε να δαπανήσει σοβαρά ποσά για τη δημιουργία ή την συντήρηση υπαρχόντων υποδομών, εκτός ας έχει σοβαρές προοπτικές κέρδους. Το αναμενόμενο λοιπόν είναι να προσανατολιστεί σε επενδύσεις χαμηλού κόστους και υψηλού κέρδους, όπως για παράδειγμα μαρίνες, όπου υπάρχει τουριστικό ενδιαφέρον και να παραμελήσει υποδομές που εξυπηρετούν αποκλειστικά την ακτοπλοΐα. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση που θα το κάνει, τι τιμολόγια θα διαμορφώσει στα ανελαστικά φορτία όπως για παράδειγμα η τροφοδοσία των νησιών με τα απαραίτητα αγαθά ή η εξαγωγή των παραγόμενων από το νησί προϊόντων;

Την ίδια επικίνδυνη πολιτική ακολουθεί η κυβέρνηση για το σύνολο των λιμανιών. Τα αντιμετωπίζει μόνο σαν ελκυστικές αξίες που μπορούν να ξεπουληθούν στον ιδιωτικό τομέα. Το παράδειγμα της Cosco στο λιμάνι του Πειραιά έχει ενδιαφέρον. Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ πανηγυρίζουν γιατί η Cosco κατάφερε να πιάσει την κίνηση που είχε το δημόσιο λιμάνι πριν το βάλουν σε ρότα απαξίωσης και ιδιωτικοποίησης.

Παράλληλα κλείνουν τα μάτια στον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στον προβλήτα που διαχειρίζεται η Cosco και που είχε επιβληθεί πολύ πριν την κρίση. Είναι το μοντέλο εργασιακών σχέσεων που επιθυμούν να επιβάλλουν στο σύνολο της αγοράς εργασίας, εντός και εκτός λιμένων προκειμένου να την κάνουν ελκυστική για τους ιδιώτες.

Κλείνουν τα μάτια στις προκλητικές φοροαπαλλαγές, στις διευκολύνσεις που έχουν χορηγηθεί και στις παραχωρήσεις που έχουν γίνει στην Cosco.

Αυτή η πολιτική που εκχωρεί σε ιδιώτες έναντι πινακίου φακής στρατηγικούς τομείς για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας δεν έχει όφελος για την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Αντίθετα, με πρόσχημα την εξυπηρέτηση του διαρκώς αυξανόμενου χρέους της χώρας, την έξοδο από την κρίση, τη διογκωμένη ανεργία που έχουν επιφέρει τα μνημόνια, επιδιώκει να ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία και να μετατρέψει τη χώρα σε αποικία χρέους και αυξημένης κερδοφορίας των ιδιωτικών επενδύσεων.

Από την ιδιωτικοποίηση, δεν γλιτώνει ούτε η Πλοηγική Υπηρεσία σε αντίθεση με ότι ισχύει στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. όσον αφορά τη διαφύλαξη της ασφάλειας των επιβατών, των πλοίων, των λιμενικών εγκαταστάσεων και του περιβάλλοντος. Να θυμίσουμε ότι ρυθμίσεις ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών πλοήγησης έχουν απορριφθεί στο παρελθόν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Την στιγμή που από την κυβέρνηση περισσεύουν οι δηλώσεις για τη σημασία της ναυτιλίας για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, την ίδια στιγμή το αρμόδιο υπουργείο ενώ οφείλει να είναι οικονομικό και παραγωγικό, στρατιωτικοποιείται. Το προσωπικό του λιμενικού σώματος ενώ δεν επαρκεί να καλύψει τις ανάγκες αστυνόμευσης των ακτών, καλύπτει ολοένα και περισσότερες θέσεις πολιτικού προσωπικού, το οποίο βγαίνει σε εφεδρεία, και απολύεται. Παράλληλα μειώνονται οι οργανικές θέσεις. Ενώ η κυβέρνηση έχει κάνει σημαία της τη μείωση της γραφειοκρατίας με τις προτεινόμενες αλλαγές, το νομοσχέδιο την πολλαπλασιάζει, και επιστρέφει τη δημόσια διοίκηση σε πρακτικές της δεκαετίας του 1960. Από αυτόν τον φαινομενικά παράλογο σχεδιασμό οι μόνοι που ωφελούνται είναι οι εφοπλιστές, διότι σε ένα κολοβό υπουργείο μπορούν να υπαγορεύσουν τις δικές τους προτεραιότητες πολιτικής. Μια στρατιωτικοποιημένη δομή δεν έχει τη δυνατότητα ν’ ασκεί αυτόνομη πολιτική, να έχει απορίες και αντιρρήσεις, απλά εκτελεί εντολές. Η προοπτική αυτή είναι επικίνδυνη για την ελληνική ναυτιλία και τα νησιά.

Οι εργαζόμενοι στα λιμάνια και στη ναυτιλία ενωμένοι αγωνιζόμαστε για να αποσυρθεί αυτό το νομοσχέδιο. Παράλληλα, κατανοώντας την ευθύνη που έχουμε απέναντι στο κοινωνικό σύνολο προσπαθούμε να ενημερώσουμε τις τοπικές κοινωνίες για τις αρνητικές συνέπειες που θα έχει η τυχόν εφαρμογή του".

Οι Διοικήσεις των Σωματείων

Πανελλήνια ‘Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) penen@otenet.gr

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εργαζομένων στην Ναυτιλία και τον Τουρισμό (ΠΑΣΕΝΤ) pasent@otenet.gr

Ένωση Μονίμων και Δοκίμων Λιμενεργατών ΟΛΠ dockers@otenet.gr

Ένωση Μονίμων Υπαλλήλων ΟΛΠ emy-olp@olp.gr

Ένωση Τεχνικών και Χειριστών Υπαλλήλων ΟΛΠ etxy-olp@olp.gr

Σύλλογος Υπαλλήλων ΝΑΤ

Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων Υ.Ε.Ν psyyen@gmail.com

Πανελλήνια Ένωση Κυβερνητών – Μηχανοδηγών

Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Πλοηγικής Υπηρεσίας

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ Κύρια θύματα οι ναυτεργάτες και τα νησιά

 

Σειρά διευκολύνσεων και παραχωρήσεων στα εφοπλιστικά συμφέροντα περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, Κωστής Μουσουρούλης, τόνισε ό βουλευτής Κυκλάδων Νίκος Συρμαλένιος, στην εισήγησή του κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις» στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Όπως τόνισε, το παρόν νομοσχέδιο έχει δύο βασικούς στόχους:
Πρώτον, να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εφοπλιστών και των ακτοπλόων. Αυτό γίνεται φανερό τόσο με τη δομή του ανασυσταθέντος υπουργείου, όσο και με την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου του ν. 2932/2001 για την ακτοπλοΐα.
Δεύτερον, να ανοίξει το δρόμο προς την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, στοχεύοντας στην ικανοποίηση ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων.
Στα κομβικά ζητήματα του ν/σ περιλαμβάνονται οι ρυθμίσεις για το Λιμενικό Σώμα, βάσει των οποίων υποβαθμίζεται η οντότητα και η υπόσταση του, διότι επί της ουσίας συρρικνώνεται ο ρόλος του Αρχηγείου του, αφού εντάσσεται στη δομή του υπουργείου υπό τον υπουργό, παύει πλέον να ονομάζεται «Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή», καταργούνται βασικές διευθύνσεις του, όπως ο κλάδος οικονομικού, οι διευθύνσεις προμηθειών, προγραμματισμού, οργάνωσης και νομοθεσίας κλπ, ενώ με την εμπλοκή των υπηρεσιών του στις πολιτικές υπηρεσίες, στρατιωτικοποιείται το υπουργείο.
Στην ίδια λογική των ιδιωτικοποιήσεων αλλά και της εξυπηρέτησης των εφοπλιστών μεταφέρεται ο έλεγχος πιστοποίησης και κυκλοφορίας πλοίων από μετασκευές από την Επιθεώρηση Πλοίων του υπουργείου στους νηογνώμονες, ενώ με απόφαση υπουργού μπορεί να καθορίζεται η οργανική σύνθεση συγκεκριμένων τύπων πλοίων με κίνδυνο απώλεια θέσεων εργασίας, μέτρο που αφορά κυρίως τα πλοία της Αδριατικής, αλλά και ταχύπλοα, καθώς και κλειστού τύπου πλοία. Επίσης, το ν/σ πλήττει καίρια τους ναυτεργάτες, αφού θεσμοθετούνται οι ατομικές συλλογικές συμβάσεις στα κατώτερα πληρώματα των ποντοπόρων πλοίων άνω των 3000 κοχ και των σκαφών αναψυχής, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για ανάλογες ρυθμίσεις και για τους αξιωματικούς. Παράλληλα, μειώνεται δραστικά η οργανική σύνθεση των πληρωμάτων της ακτοπλοΐας από 1/11 έως 31/3, αφήνοντας ουσιαστικά τα πλοία τους συγκεκριμένους πέντε μήνες με προσωπικό ασφαλείας. Δραστική μείωση θέσεων εργασίας συντελείται και με τη μείωση δρομολόγησης των ταχύπλοων από 7 μήνες σε 4 μήνες το χρόνο, όπως και με τη δυνατότητα δρομολόγησης δεύτερου πλοίου της ίδιας εταιρείας σε συγκεκριμένες γραμμές για 2 μόνο μήνες το χρόνο, καταργώντας ουσιαστικά τη 10μηνη υποχρεωτική δρομολόγηση στις ακτοπλοϊκές συνδέσεις.
Καίριο πλήγμα στο ναυτικό επάγγελμα αποτελεί ακόμα και το άρθρο 20, που θεσμοθετεί το Μητρώο Ενεργών Ναυτικών, μέσω του οποίου ενεργός ναυτικός θεωρείται όποιος έχει τουλάχιστον 8 μήνες υπηρεσία επί πλοίου κατά την τελευταία τετραετία. Αυτό σημαίνει ότι οι μακροχρόνια άνεργοι και οι χιλιάδες ναυτικοί που τα τελευταία χρόνια πλήττονται από την κρίση θα οδηγηθούν εκτός επαγγέλματος, αποκλειόμενοι έτσι τόσο από την καταβολή των επιδομάτων πρόνοιας, όσο και από την υγειονομική τους περίθαλψη. Τα μέτρα βεβαίως θα πλήξουν και το ΝΑΤ, αφού οι εισφορές που αφορούν τις ατομικές συμβάσεις θα καθορίζονται με ΚΥΑ Οικονομικών, Εργασίας και Ναυτιλίας, ενώ επίσης το ΝΑΤ θα επιδοτεί επί της ουσίας τις εργοδοτικές εισφορές, αφού οι διατάξεις του Ν. 3569, άρθρο 12 θα εφαρμόζονται ανάλογα για τους ναυτικούς με ατομικές συμβάσεις (επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών για το κατώτερο πλήρωμα από τον προϋπολογισμό του ΝΑΤ). Σημαντικά ερωτηματικά γεννά άλλωστε η διάταξη με την οποία θεσμοθετείται στο υπουργείο το φόρουμ των εργασιακών θεμάτων, ως διαβούλευση των κοινωνικών εταίρων υπό την αιγίδα του Υπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου, υποκαθιστώντας στην ουσία κάθε συλλογική διαπραγμάτευση.
Σε ότι αφορά την εκπαίδευση και τις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού, οι οποίες παραμένουν υποστελεχωμένες και πολλές φυτοζωούν, δεν επιχειρείται καμιά μεταρρύθμιση, παραμένει η στρατιωτική δομή των επαγγελματικών σχολών, καθώς και ο αδιαβάθμητος χαρακτήρας τους, παρά την απόφαση από τον Απρίλιο του 2012 στο πλαίσιο επιτροπής με κοινωνικούς εταίρους για αναβάθμιση τους σε ΤΕΙ.
Σχετικά με τη Νησιωτικότητα, αποτελεί θετικό στοιχείο το γεγονός ότι για πρώτη φορά θεσμοθετείται η υποχρέωση νομοτεχνικής επεξεργασίας της νησιωτικότητας, που μέχρι σήμερα έχει προβλεφθεί τόσο με τις ευρωπαϊκές συνθήκες, όσο και από το ελληνικό Σύνταγμα, όμως παραμένει ασαφές κατά πόσο το υπουργείο θα επεξεργάζεται το σύνολο της νησιωτικής πολιτικής και θα εποπτεύει το σύνολο της νησιωτικής Ελλάδας ή μόνο το Αιγαίο. Επίσης η σύσταση του Νησιωτικού Παρατηρητηρίου, ως συμβούλου της Διοίκησης και της Αυτοδιοίκησης, δεν μπορεί να μετατίθεται ως περιεχόμενο σε Π.Δ., ενώ το Συμβούλιο Νησιωτικής Πολιτικής δεν μπορεί να παίξει το ρόλο του με σύγκληση μόνο δύο φορές το χρόνο και με ελλιπή σύνθεση, χωρίς συμμετοχή των εκπροσώπων των εργαζομένων, καθώς και των οικολογικών οργανώσεων.
Επίσης ένα άλλο σοβαρό θέμα είναι το Ηλεκτρονικό Σύστημα Κράτησης Θέσεων και Έκδοσης Αποδείξεων (Η.Σ.Κ.Θ.Ε.Α), του οποίου η γενίκευση και η θεσμοθέτηση του ως πάγιο σύστημα που θα λειτουργεί on line για το σύνολο των ακτοπλοϊκών μεταφορών, αποτελεί όχι μόνο διαχρονικό αίτημα όλων των τουριστικών φορέων, αλλά και του συνόλου των εν δυνάμει επιβατών. Το σύστημα αυτό που θα έπρεπε να λειτουργεί κατά τα πρότυπα των αεροπορικών μεταφορών, όχι μόνο δεν λειτουργεί, αλλά ούτε καν διαφαίνεται στον ορίζοντα, αφού οι πλοιοκτήτριες εταιρείες, επειδή ακριβώς δεν θέλουν να δεσμευτούν για συγκεκριμένες δρομολογήσεις, έστω σε ορίζοντα 3-4 μηνών, δεν είναι διατεθειμένες να συμβάλλουν στην υλοποίηση του, οι δε πολιτικές ηγεσίες των αρμόδιων υπουργείων, συμπεριφέρονται περισσότερο ως διαμεσολαβητές των εφοπλιστικών συμφερόντων και καθόλου ως εκφραστές της κοινωνίας.
Σχετικά με την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για την ακτοπλοΐα (Ν. 2932/2001), ουσιαστικά επιτυγχάνονται όλες οι αλλαγές που επί χρόνια ζητούσαν οι εφοπλιστές, στο όνομα της ελλιπούς απελευθέρωσης. Εδώ φαίνεται και η δουλικότητα των εκάστοτε πολιτικών ηγεσιών του υπουργείου απέναντι στους εφοπλιστές, αφού ενώ επικαλούνταν τον Κανονισμό της Ε.Ε. 3577/92 (απελευθέρωση των θαλάσσιων επικοινωνιών), δεν εφάρμοσαν ποτέ κάποιες θετικές διατάξεις όπως π.χ. η σύναψη 12ετών συμβάσεων για τις γραμμές δημοσίου συμφέροντος και μάλιστα με νεότευκτα πλοία. Κοινό σημείο αναφοράς η μείωση του κόστους εργασίας, μέσα από την κατάργηση εκατοντάδων θέσεων εργασίας τόσο με τη μείωση του χρόνου δρομολόγησης (ταχύπλοα, αντικατάσταση πλοίων, δίμηνη διάρκεια δρομολόγησης για το δεύτερο πλοίο τακτικής γραμμής), όσο και με τη μείωση των οργανικών συνθέσεων των πλοίων κατά την πεντάμηνη διάρκεια της χειμερινής περιόδου. Αν όλα αυτά συνδυαστούν με τις περικοπές των κονδυλίων για τις γραμμές δημοσίου συμφέροντος «άγονες γραμμές», σε συσχετισμό και με την κατάργηση του ορίου ηλικίας των πλοίων (30 χρόνια) σε πολλές περιπτώσεις, τότε οι συνέπειες των ακτοπλοϊκών συνδέσεων με τα νησιά, ιδιαίτερα τα μικρά θα είναι δραματικές.
Είναι φανερό ότι η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου των ακτοπλοϊκών μεταφορών, όπως διατυπώνεται στο συγκεκριμένο ν/σ, θα επιφέρει μεγάλα δεινά τόσο στους ναυτεργάτες, όσο και στα νησιά, ιδιαίτερα τα μικρότερα, τα οποία θα κινδυνεύσουν στην κυριολεξία να μείνουν για μεγάλα διαστήματα χωρίς πλοία. Είναι γνωστό ότι η χώρα μας, είναι η μόνη χώρα στην Ε.Ε. που βασίζει τις θαλάσσιες μεταφορές της αποκλειστικά στον ιδιωτικό τομέα, την ίδια ώρα που έχει τα ακριβότερα εισιτήρια συγκριτικά με τις άλλες χώρες της Ευρώπης.
Πρότασή μας είναι η δημιουργία ενός δημόσιου – κοινωνικού φορέα χάραξης των δρομολογίων και εκτέλεσης των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών, έτσι ώστε το δικαίωμα της μεταφοράς, που αποτελεί αυτονόητο κοινωνικό δικαίωμα, να μπορεί να υλοποιείται απρόσκοπτα καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Η πρότασή μας αυτή που επιδιώκει τη συνεργασία κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης, δεν καταργεί τους ιδιωτικούς φορείς, αναλαμβάνει όμως πρωτίστως τις γραμμές της ενδοεπικοινωνίας, που κατά βάση χαρακτηρίζονται ως γραμμές δημοσίου συμφέροντος. Δίνει επίσης μια άλλη προοπτική στο σημερινό τέλμα των ακτοπλοϊκών εταιρειών, που χρεοκοπημένες εν πολλοίς από το τραπεζικό σύστημα, μεταθέτουν τα σπασμένα λαθεμένων τους επιλογών στο κοινωνικό σύνολο και στο εργασιακό κόστος. Διογκώνουν έντεχνα το υπαρκτό πρόβλημα της αύξησης των καυσίμων, χωρίς όμως να πιέζουν το κράτος για την αντιμετώπιση των καρτέλ, ενώ αντίθετα δίνουν λυσσώδη αγώνα για τη μείωση του εργατικού κόστους, το οποίο στο κάτω κάτω είναι και η χαμηλότερη παράμετρος του λειτουργικού τους κόστους. Όσο για το μεταφορικό ισοδύναμο, για τιμές εισιτηρίων ανάλογες με εκείνες της ηπειρωτικής Ελλάδας (ίδιες τιμές για ίσες αποστάσεις), απ’ ότι φαίνεται έχει μετατεθεί στις καλένδες και το υπουργείο αποσιωπά έντεχνα την ύπαρξη του.
Τέλος, το ν/σ επιδιώκει επίσης ν’ ανοίξει το ζήτημα της ναυπηγοεπισκευαστικής δραστηριότητας, χωρίς βεβαίως να δίνει λύσεις, ούτε να ρυθμίζει πολιτικές, αφού ουσιαστικά το μόνο που κάνει, είναι να συστήνει δύο επιτροπές, η μία διυπουργική με στόχο τη διευθέτηση χωροταξικών και περιβαλλοντικών εκκρεμοτήτων της ζώνης που ανήκει στον ΟΛΠ και η δεύτερη αποτελούμενη από εκπροσώπους των κοινωνικών φορέων και των συναρμόδιων υπουργείων με σκοπό τη διατύπωση προτάσεων για την ανάπτυξη της συγκεκριμένης ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης.
Κομβικό θέμα του ν/σ αποτελεί επίσης το λιμενικό σύστημα της χώρας καθώς και η γενικότερη πολιτική για τα λιμάνια. Με το ν/σ αυτό προτείνεται ένα λιμενικό σύστημα συνενώσεων των μεγάλων Οργανισμών των λιμένων της χώρας σε τέσσερα μεγάλα δίκτυα Α.Ε., ενώ τα υπόλοιπα λιμενικά ταμεία κρατικά ή δημοτικά καλούνται να συγχωνευτούν είτε σε ένα από τα μεγάλα δίκτυα Α.Ε., είτε μεταξύ τους συστήνοντας Α. Ε. ως περιφερειακό λιμενικό δίκτυο. Καταρχήν οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι τα τέσσερα μεγάλα εθνικά δίκτυα Α.Ε. εκτός του δικτύου της Αττικής, προωθούνται χωρίς τεκμηριωμένη μελέτη, ενώ το διάσπαρτο της περιοχής ευθύνης τους π.χ. από την Αλεξανδρούπολη μέχρι το Βόλο, δεν εγγυώνται σε καμιά περίπτωση τη συνοχή και την προοπτική τους. Ο ρόλος του ΤΑΙΠΕΔ και οι στόχοι του είναι ξεκάθαροι, με δεδομένη λοιπόν την πλειοψηφική συμμετοχή του στα μεγάλα λιμάνια ΟΛΠ και ΟΛΘ, αλλά και την επιχειρηματολογία για τις μελέτες βιωσιμότητας που εκπονεί για τους φορείς διοίκησης και εκμετάλλευσης των λιμένων, είναι σαφές ότι βαδίζουμε ολοταχώς όχι απλά στην εκχώρηση αλλά στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών.
Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ για τα λιμάνια είναι: Ανάδειξη των λιμανιών διεθνούς σημασίας σε μοχλούς ανάπτυξης των θαλασσίων μεταφορών με τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα τους. Ακύρωση της με αριθμ. 206/25.04.2012 πραξικοπηματικής απόφασης της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (ΦΕΚ 1363/Β΄/ 26.04.2012) με την οποία μεταβιβάζονται χωρίς αντάλλαγμα στο «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.» η πλειοψηφία των μετοχών των Οργανισμών Λιμένων Πειραιά και Θεσσαλονίκης (ΟΛΠ ΑΕ και ΟΛΘ ΑΕ), ανοίγοντας το δρόμο για την πλήρη ιδιωτικοποίηση τους. Ενίσχυση του ρόλου και των δυνατοτήτων αποτελεσματικής λειτουργίας των φορέων διοίκησης των λιμένων τοπικής και περιφερειακής σημασίας. Θεσμοθέτηση φορέων περιφερειακής και νομαρχιακής εμβέλειας, τα οποία θα ενισχύουν το έργο των επί μέρους λιμανιών. Δημιουργία θεσμικού πλαισίου που θα κατοχυρώνει το επάγγελμα των εργαζομένων στα λιμάνια και θα διασφαλίζει αξιοπρεπείς όρους και συνθήκες εργασίας στο χώρο των λιμένων, τουλάχιστον ανάλογα με αυτά που ισχύουν σε όλα τα λιμάνια της Ευρώπης
Σε ότι δε αφορά τα νησιά, στο σημείο αυτό θα πρέπει να πούμε ότι οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης αγωνίστηκαν για πολλά χρόνια για να πετύχουν το αυτονόητο, της διαχείρισης δηλαδή, των λιμανιών των νησιών από την ίδια την τοπική αυτοδιοίκηση. Από τη σύσταση των Δημοτικών Λιμενικών Ταμείων μέχρι και σήμερα έχουν καταβληθεί σημαντικές προσπάθειες και έχουν επιτευχθεί σε συνεργασία με φορείς της Πολιτείας σημαντικά έργα υποδομής στα λιμάνια. Πραγματοποιήθηκαν μεγάλες κοινωνικές επενδύσεις, προς όφελος όχι μόνο των κατοίκων, αλλά και της εθνικής οικονομίας (ενδεικτικά θα αναφέρω τα λιμάνια της Μυκόνου και της Ρόδου).
Αν τελικά προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις σημαντικών λιμανιών της Περιφέρειας, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την εκμετάλλευση από ιδιώτες λιμανιών με έντονη τουριστική κίνηση και σημαντικά έσοδα, τις υποδομές των οποίων έχει χρηματοδοτήσει, τόσο η Ελλάδα, όσο και η Ε.Ε. Επίσης θα έχει ως αποτέλεσμα να μειωθούν τα έσοδα σε σημαντικό βαθμό για τις τοπικές κοινωνίες, παρά τα αντισταθμιστικά τέλη, τα οποία θεωρούμε βέβαιο ότι θα πρέπει να δοθούν στον αντίστοιχο δήμο. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα λιμάνια αποτελούν σημαντικές πύλες εισόδου και γι’ αυτό ο έλεγχος των λιμανιών θα πρέπει να γίνεται από το δήμο και από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς.

Κυκλαδίτικοι σύλλογοι εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση

Το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την αξιολόγηση εκπαιδευτικών, το νομοσχέδιο για την “Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ)”, η γενίκευση του μέχρι πρότινος πιλοτικού προγράμματος αυτοαξιολόγησης των σχολικών μονάδων,  μαζί με τις σχετικές  ρυθμίσεις του μισθολογίου -βαθμολογίου (ν. 4024/2011) συγκροτούν, τελικά, το νέο πολυδαίδαλο γραφειοκρατικό πλαίσιο της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων. Εσωτερική αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, εξωτερική αξιολόγηση, με βάση τα μαθητικά αποτελέσματα και εξατομικευμένη αξιολόγηση κάθε μεμονωμένου εκπαιδευτικού διαμορφώνουν ένα πρωτοφανές πανοπτικό πειθαρχικό μηχανισμό πάνω από κάθε εκπαιδευτικό και σχολική μονάδα, με τελικό σκοπό την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, το κλείσιμο σχολικών μονάδων,
την απόλυση εκπαιδευτικών και τη δημιουργία νέων ταξικών φραγμών
στη μόρφωση για τα παιδιά της εργατικής τάξης.

 Το Υπουργείο Παιδείας δημιουργεί έναν πολυεπίπεδο γραφειοκρατικό αξιολογικό μηχανισμό και θεσμοθετεί μια σειρά από παρασιτικά διοικητικά όργανα, πολλά από τα οποία θα συγκροτούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και ξένους εμπειρογνώμονες, με μοναδικό κριτήριο να υποτάξει τον εκπαιδευτικό και τους μαθητές στο νέο σχολείο της αγοράς. Παρατηρητήριο Αξιολόγησης , Δίκτυο Πληροφόρησης για την Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου, Περιφερειακή ομάδα Αξιολόγησης, ΑΔΙΠΠΔΕ, Επιτροπές Αξιολόγησης του Εκπαιδευτικού Έργου, Διεύθυνση διοικητικής και εκπαιδευτικής υποστήριξης του αξιολογικού έργου και  Μητρώα Εμπειρογνωμόνων συγκροτούν μερικά μόνο, από τα νέα επιθεωρητικά όργανα, που μοναδική τους αποστολή έχουν την υλοποίηση των μνημονιακών δεσμεύσεων και την προώθηση της εμπορευματοποίησης του δημόσιου σχολείου.

 Για πρώτη φορά, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ανατίθεται η αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών σε αξιολογικούς φορείς του εξωτερικού αλλά και σε ιδιωτικές εταιρείες, αποδεικνύοντας στην πράξη ποια συμφέροντα και ποιο εκπαιδευτικό όραμα υπηρετεί η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολείων. Ήδη η εταιρεία Intraway αξιολόγησε πέρσι τους εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης, ενώ φέτος η εταιρεία Διαδικασία Α.Ε, που παρέχει συμβουλευτική και μάνατζμεντ σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, αξιολογεί το πρόγραμμα των σχολείων αναμορφωμένου προγράμματος. Η αξιολόγηση αποτελεί συνεπώς το πολιτικό μοχλό για την εμπέδωση των επιχειρηματικών συμφερόντων στη δημόσια εκπαίδευση, στην προοπτική ενός δημοσίου που όχι μόνο θα εξυπηρετεί την επιχειρηματική δράση, αλλά που και το ίδιο θα λειτουργεί ως επιχειρηματίας.

 Με τη συγκρότηση της ΑΔΙΠΠΔΕ η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολείων θα πραγματοποιείται με βάση τις επιδόσεις των μαθητών, προδιαγράφοντας νέες εξετάσεις για όλους τους μαθητές τόσο στην πρωτοβάθμια, όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ανεξάρτητα από την κοινωνική προέλευση των μαθητών και την κοινωνική σύνθεση των σχολείων και των επιμέρους  περιοχών.

 Πολλά παιδιά θα θεωρούνται στο εξής ως βάρος για το σχολικό σύστημα που η παρουσία τους  θα απειλεί το σχολείο με αρνητική αξιολόγηση. Τα παιδιά των μεταναστών και των εργαζομένων, τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και ειδικές ανάγκες θα αποτελούν εμπόδιο στον ανταγωνισμό των σχολείων για καλά αποτελέσματα και θετικές αξιολογήσεις, όπως έχει γίνει και σε κάθε εκπαιδευτικό σύστημα που έχει υιοθετήσει την εξωτερική αξιολόγηση με βάση μετρήσιμους στόχους.

Η διδασκαλία θα επικεντρωθεί, αναπόφευκτα, στις μετρήσιμες επιδόσεις και μάλιστα ήδη από το δημοτικό, περιθωριοποιώντας κάθε στοιχείο πραγματικής γενικής μόρφωσης και κριτικής συνειδητοποίησης. Τα σχολεία με εργατική κοινωνική σύνθεση  είναι πιο πιθανόν να χαρακτηριστούν ως αναποτελεσματικά και να συγχωνευτούν ή να κλείσουν.

 Η υποτιθέμενη αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων θα οδηγήσει σε σχολεία διαφορετικών ταχυτήτων, στην αναζήτηση εξωτερικής χρηματοδότησης από σπόνσορες και στο κλείσιμο πολλών σχολείων στο όνομα του εξορθολογισμού του σχολικού δικτύου. Η σχολική μονάδα θα κρίνεται από την ικανότητά της να εξασφαλίζει εξωτερική χρηματοδότηση από ιδιωτικούς φορείς, καταδικάζοντας ένα μεγάλο αριθμό σχολικών μονάδων, ιδιαίτερα της περιφέρειας και των φτωχών εργατικών λαϊκών περιοχών, στην υποχρηματοδότηση, την υποστελέχωση και άρα και την αρνητική αξιολόγηση.

 Με το νέο αξιολογικό πλαίσιο αθωώνεται η καταστροφική πολιτική  του μνημονίου στην εκπαίδευση και ενοχοποιείται ο ατομικός εκπαιδευτικός και το δημόσιο σχολείο, για όλα τα εκπαιδευτικά και κοινωνικά δεινά. Την ίδια στιγμή, που οδηγούν στην εξαθλίωση ένα ολόκληρο λαό, επιθυμούν να αξιολογήσουν τα σχολεία για τη σχολική διαρροή και την εγκατάλειψη της μόρφωσης από τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα. Την ίδια στιγμή, που σχεδιάζουν να κλείσουν σχολικές μονάδες και να λειτουργήσουν τα σχολεία με 15.000 χιλιάδες λιγότερους εκπαιδευτικούς (απόλυση αναπληρωτών-συνταξιοδοτήσεις) μιλούν για προσπάθεια διασφάλισης της “ποιότητας στην εκπαίδευση”. 

 Το  εκπαιδευτικό τοπίο του Π.Δ για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, προδιαγράφει ως πρότυπο εκπαιδευτικού τον υποταγμένο δημόσιο υπάλληλο που εφαρμόζει πιστά τους εκπαιδευτικούς στόχους του κράτους, ενάντια στις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών του. Τον εκπαιδευτικό που ανταγωνίζεται το συνάδελφό του και  ικετεύει να είναι κάποιος άλλος αυτός που θα απολυθεί και όχι ο ίδιος. Τον εκπαιδευτικό που βρίσκεται στο έλεος των πειθαρχικών διώξεων και των ανώνυμων καταγγελιών “αγανακτισμένων γονιών” που ασπάζονται, όλως τυχαίως,  τα ιδεώδη του εθνικοσοσιαλισμού. Οι δηλώσεις άλλωστε του υφυπουργού Παιδείας δεν επιτρέπουν, καμιά αυταπάτη, για τις πραγματικές πολιτικές στοχεύσεις της κυβέρνησης “ και ασφαλώς θα υπάρξουν απολύσεις”.

Οι αξιολογήσεις του Υπουργείου Παιδείας δεν αφορούν, γενικά και αόριστα, την ποιότητα της εκπαίδευσης. Η αξιολόγηση της συγκυβέρνησης προωθεί το σχολείο του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε, το σχολείο που υπηρετεί την καταρτισιμότητα, την εργασιακή ευελιξία-ανασφάλεια, το επιχειρηματικό πνεύμα, τον περιορισμό του κοινωνικού κράτους και κάθε μορφωτικού δικαιώματος. Είναι το σχολείο της νεανικής ανεργίας και της πειθάρχησης όλων στη δημοσιονομική προσαρμογή. Είναι το σχολείο των απολύσεων, των κενών σε εκπαιδευτικών προσωπικό, των συμπτύξεων τμημάτων και των συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων. 

 Η παιδαγωγική αυτονομία και ελευθερία των εκπαιδευτικών δεν είναι, άλλωστε, κάποια συντεχνιακή κατάκτηση των εκπαιδευτικών, οι οποίοι απλά δεν επιθυμούν να λογοδοτήσουν στους γονείς. Είναι κατάκτηση όλης της κοινωνίας, που διασφαλίζει τα μορφωτικά δικαιώματα όλων των παιδιών, ενάντια στην εκάστοτε κρατική πολιτική για την εκπαίδευση. Η παιδαγωγική ελευθερία εμπεδώνει, τελικά, το μορφωτικό ρόλο του δημόσιου σχολείου , μετατρέποντας το σε αυτό που πραγματικά πρέπει να είναι : δηλαδή χώρος ελεύθερης διαπάλης διαφορετικών ιδεών και οραμάτων και όχι εργαστήρι παραγωγής προκατασκευασμένων ποσοτικών αποτελεσμάτων .  Το ζήτημα επομένως που πρέπει να συζητήσουμε δεν είναι ποια αξιολόγηση είναι καλύτερη, αλλά για ποιο σχολείο και για ποια κοινωνία παλεύουμε.

 Εμείς οι εκπαιδευτικοί το δηλώνουμε ξεκάθαρα :

παλεύουμε για ενιαίο δωδεκάχρονο, δημόσιο, δωρεάν σχολείο που θα σέβεται τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα των μαθητών, θα αναπτύσσει την κριτική τους σκέψη, θα προωθεί την αγάπη για τη γνώση, θα τα μάθει να εξηγούν και ν’ αλλάζουν τον κόσμο, θα τα διδάξει αλληλεγγύη, συλλογικότητα, αγωνιστικότητα, με περιεχόμενο απαλλαγμένο από την παπαγαλία, το μυστικισμό , το ρατσισμό, ένα σχολείο χωρίς αποκλεισμούς, ανοιχτό για όλα τα παιδιά, Έλληνες και μετανάστες. Ένα δημόσιο σχολείο για μια κοινωνία της κοινωνικής δικαιοσύνης, της σταθερής απασχόλησης, των καταχυρομένων εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

 Από αυτή την άποψη δίνουμε τη μάχη να μην περάσει η αξιολόγηση, να μπλοκάρουμε στην πράξη την εφαρμογή της.  Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε, με βάση και τη τελευταία απόφαση της ΔΟΕ :

α. τους διευθυντές των σχολικών μονάδων να μη συμμετέχουν στα επιμορφωτικά σεμινάρια για την αξιολόγηση και τους σχολικούς συμβούλους να μη συμπράξουν στην προετοιμασία τους. Δηλώνουμε ότι συντονίσουμε τη δράση μας για να ακυρώσουμε στην πράξη τα σεμινάρια αυτά.

β. Τους συλλόγους διδασκόντων να αρνηθούν τη συμμετοχή τους στην “αυτοαξιολόγηση” της σχολικής μονάδας.

 Μέσα από ένα διακλαδικό πανεργατικό μέτωπο παιδείας και εργασίας αγωνιζόμαστε
 για την ανατροπή της πολιτικής συγκυβέρνησης-Ε.Ε-ΔΝΤ.

 

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ-ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΥΡΟΥ-ΤΗΝΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ -ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ “Π.ΚΑΛΛΙΕΡΟΣ”

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ-ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΑΝΔΡΟΥ-ΚΥΘΝΟΥ -ΚΕΑΣ “Θ.ΚΑΪΡΗΣ”

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε ΘΗΡΑΣ

Α ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΑΡΗΣ-ΜΑΝΝΑ Εκδήλωση με αφορμή την Ημέρα Δασοπονίας

Η 21^η Μαρτίου συμπίπτει με την έναρξη της εαρινής ισημερίας και την πρώτη ημέρα της άνοιξης. Η ημέρα αυτή ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας για να φέρει τον άνθρωπο πιο κοντά στο δάσος (που καλύπτει το 25% της επιφάνειας της Γης), να του κεντρίσει το ενδιαφέρον να μάθει περισσότερα για τις λειτουργίες του, αλλά και για την ανάγκη προστασίας του, που είναι ζωτικής σημασίας για την ανθρώπινη επιβίωση. Ιδιαίτερα στις μέρες μας, με τις αρνητικές εξελίξεις στα περιβαλλοντικά θέματα, όπως οι κλιματικές αλλαγές, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η ερημοποίηση της γης, οι απειλές στη βιοποικιλότητα και η εκτεταμένη υλοτόμηση των τροπικών δασών.

Με αφορμή τον εορτασμό αυτής της ημέρας, το Δημοτικό Σχολείο Βάρης -Μάννα κάλεσε  προς ενημέρωση των μαθητών την υποδιευθύντρια της Δ/νσης Δασών Κυκλάδων κ.Μ.Φωσκόλου και τα στελέχη της ίδιας υπηρεσίας κ.κ Α. Δρασκίδου και Χ.Καραμπάτσο. Οι μαθητές των Α’-Β’ και Γ’ τάξεων είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν  ενημερωτική παρουσίαση σχετικά με τα δάση και τα ενδημικά δέντρα , φυτά και θάμνους των Κυκλάδων, να ακούσουν σχετικούς μύθους και παραμύθια ,να δουν σχετικό βίντεο και να ευαισθητοποιηθούν ζωγραφίζοντας.

Στη συνέχεια οι μαθητές ξενάγησαν τα στελέχη της Δ/νσης Δασών στους κήπους του διδακτηρίου Μάννα, όπου είχαν φυτέψει δενδρύλλια ,που είχε προσφέρει η Δ/νση Δασών Κυκλάδων και είχαν αναπτύξει φυτώρια. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κάθε τάξη του σχολείου έχει αναλάβει την καλλιέργεια και περιποίηση ενός κήπου με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους, στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Το κλιμάκιο της Δ/νσης Δασών Κυκλάδων συνεχάρη στη συνέχεια μαθητές και εκπαιδευτικούς του σχολείου για το έμπρακτο ενδιαφέρον τους για το πράσινο και το περιβάλλον και τόνισαν την ανάγκη της συνέχισης των προσπαθειών ,ιδιαίτερα στη χώρα μας όπου τα δάση βρίσκονται στο έλεος των φυσικών καταστροφών, των καταπατητών και της ανεξέλεγκτης εκμετάλλευσης των πόρων τους.

Σε ακριβά εισιτήρια θα οδηγήσει η πώληση των αεροδρομίων

του ΝΙΚΟΥ ΣΥΡΜΑΛΕΝΙΟΥ

Σε ακριβά εισιτήρια, λιγότερα δρομολόγια και χαμηλή ποιότητα υπηρεσιών θα οδηγήσει η πώληση των αεροδρομίων της χώρας, μεταξύ των οποίων και τα έξι αεροδρόμια των Κυκλάδων στα νησιά Σαντορίνη, Μύκονο, Νάξο, Πάρο, Σύρο και Μήλο.
Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί ως άλλοθι για την πώληση των αεροδρομίων την ανάγκη εξεύρεσης χρημάτων, χωρίς να υπολογίζει ότι αυτά που θα χάσει μπορεί να είναι περισσότερα από αυτά που πρόσκαιρα θα κερδίσει. Και για γίνουμε πιο σαφείς:
1. Οι επενδυτές για να έχουν γρήγορα αποσβέσεις και κέρδη θα αυξήσουν τις τιμές των εισιτηρίων, ειδικά στις τουριστικές περιοχές όπως είναι τα νησιά, καταδικάζοντας τον τοπικό πληθυσμό σε αδυναμία μετακίνησης αεροπορικώς. Επιπλέον, η ιδιωτικοποίηση με τον τρόπο που προτείνεται αφήνει ανοικτό το δρόμο για τη δημιουργία καρτέλ τιμών, καθώς η ΥΠΑ θα είναι απλώς διακοσμητική και η παρέμβαση του κράτους επουσιώδης.
2. Σύμφωνα με το ΤΑΙΠΕΔ, το συμβατικό αντάλλαγμα θα είναι αρχικό εφάπαξ τίμημα και ετήσιες πληρωμές, αναλόγως κερδών ή εσόδων. Η σκανδαλώδης αυτή δυνατότητα που δίνεται στους υποψήφιους επενδυτές να μην πληρώνουν στο Ελληνικό Δημόσιο τις δόσεις που προβλέπεται ετησίως από τη σύμβαση που θα υπογράψουν, επικαλούμενοι οικονομικές ζημιές, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε κάθε είδους λογιστικά τεχνάσματα, προκειμένου τα αεροδρόμια να εμφανίζονται ζημιογόνα, ώστε οι ιδιώτες να απαλλαγούν από την καταβολή χρημάτων.
3. Το μέλλον των λιγότερο κερδοφόρων αεροδρομίων που δεν θα πουληθούν είναι άγνωστο, καθώς σήμερα η λειτουργία τους χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, μέσω συμψηφισμού κερδών και ζημιών μεταξύ όλων των αεροδρομίων της χώρας. Στην περίπτωση δε που μια ιδιωτική εταιρεία αναλάβει τα αεροδρόμια μιας γεωγραφικής περιοχής, δεν θα έχει τη δυνατότητα να λάβει επιδοτήσεις για τις «άγονες» γραμμές, καθώς αυτό απαγορεύεται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
4. Μια σειρά από αεροδρόμια έχουν εντάξει έργα υποδομών τους στο ΕΣΠΑ, προγράμματα πολλών εκατομμυρίων που κινδυνεύουν να χαθούν σε περίπτωση ιδιωτικοποίησής τους.
5. Τέλος, τα μεικτά αεροδρόμια, αυτά δηλαδή που χρησιμοποιούνται και από τις ένοπλες δυνάμεις, εκχωρούνται δίνοντας τη δυνατότητα στον επενδυτή να κάνει τροποποιήσεις στη λειτουργία τους, μετά από συνεννόηση με το υπουργείο Άμυνας. Αυτό αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία που θα οδηγήσει σε απίστευτης έμπνευσης καταστάσεις όπου ιδιώτες και υπουργείο Άμυνας θα ερίζουν για την αναγκαιότητα ή όχι τροποποιήσεων στη λειτουργία αυτών των αεροδρομίων, με ό,τι αυτό σημαίνει για την ασφάλεια, την αμυντική θωράκιση, αλλά και τη διεθνή εικόνα της χώρας.

Αποκριάτικες εκδηλώσεις στο Δημοτικό Σχολείο Βάρης- Μάννα

 

Μαθητές της Β΄τάξης μετείχαν σε εργαστήρι κατασκευής
χαρταετού.

Ο σύλλογος διδασκόντων του Δημοτικού Σχολείου Βάρης- Μάννα αποφάσισε να  πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 15/3  πολιτιστικές εκδηλώσεις σε όλες τις τάξεις του σχολείου, με θέμα το έθιμο της Αποκριάς.

Στις εκδηλώσεις περιλαμβάνονταν:

     α) ενημερωτική παρουσίαση σχετική με την ετυμολογία και την ιστορία του εθίμου της  Αποκριάς ,με αναφορές στα κυκλαδίτικα και συριανά έθιμα

     β) εργαστήρι κατασκευής  χαρταετού Β’ τάξης

     γ)εργαστήρια  κατασκευής  αποκριάτικων μασκών και

     δ) έκθεση έργων μαθητών

Μαθητές χορεύουν παραδοσιακούς χορούς, συνοδεία ζωντανής μουσικής
από μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Φοίνικα.

Τέλος, προσκεκλημένοι του σχολείου ήταν παραδοσιακοί οργανοπαίκτες του νησιού -μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Φοίνικα- τα οποία έκαναν επίδειξη παραδοσιακών οργάνων της Σύρου (τουμπί-τσαμπούνα) .Οι μαθητές του σχολείου ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα για την κατασκευή των παραπάνω παραδοσιακών οργάνων, ενώ οι ρυθμοί και τα τραγούδια συνόδευσαν για ώρα τους μαθητές σε παραδοσιακούς χορούς.

 

Ιδιαίτερες  ευχαριστίες  οφείλονται στους κ.κ Ιωάννη  Πρίντεζη ,που έπαιξε τουμπί, Γεωργία Πρίντεζη ,που συνόδευσε στο τραγούδι και τέλος στον πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Φοίνικα Ιωσήφ Πρίντεζη, που έπαιξε τσαμπούνα.

 

 

 

Κιβωτός σπόρων Αιγαίου

Η συνεχιζόμενη και συστηματική εξαφάνιση των τοπικών ποικιλιών φυτών, θα οδηγήσει σύντομα στο σημείο να θεωρείται πολυτέλεια το δίλημμα κατά πόσο θέλουμε να καταναλώνουμε μεταλλαγμένα ή όχι.

Όταν εξαφανιστούν οι τοπικές ποικιλίες καλλιεργήσιμων φυτών, μαζί τους θα εξαφανιστούν ανεπιστρεπτί και οι επιλογές μας, καθώς θα είμαστε διατροφικά εξαρτημένοι.

Δεδομένου ότι υπάρχει ανετοιμότητα, όσον αφορά το πρόβλημα το οποίο απροκάλυπτα εντείνεται, πρέπει η κοινωνία να αφυπνιστεί και να λάβει τα μέτρα της απέναντι σε μία κατάσταση επικίνδυνα οργανωμένη και δρομολογημένη, για τον έλεγχο των διατροφικών πηγών του κόσμου.

Αυτή η πιθανή εξέλιξη πρέπει να σταματήσει, πριν είναι πολύ αργά.

Για να συμβεί αυτό, πρέπει να αναγνωρίσουμε τη σημασία διατήρησης των τοπικών, παραδοσιακών, ενδημικών, μη-τροποποιημένων αγροτικών ποικιλιών.

Η συνέχεια εδώ: http://www.archipelago.gr/index.php?page=kivotos-sporon

Υπάρχει, βέβαια, για τους Συριανούς, και όχι μόνο, και το BLOG ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΣΠΟΡΩΝ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΣΥΡΟΥ : http://dasosyrou.blogspot.gr/